To Καυτό-Παγωμένο Τέρας Της Λάρνακας

Χαζεύοντας στα Ίντερνετς το σπιτόσκυλο έπεσε πάνω σ’  αυτό το, μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, έκτρωμα, που βρίσκεται στη Λάρνακα της Κύπρου, και συγκεκριμένα στην οδό Χαλκίδος. Για να μη μπερδεύεσαι: Είναι σπίτι. Οικία. Φωλίτσα για έναν πλούσιο Κύπριο με πολλή τέχνη και ζεστή καρδιά. Παρ’ όλο που μοιάζει εντυπωσιακά με κτίριο γραφείων, δεν είναι. Είναι σπίτι.

Μπες μέσα για περισσότερες πληροφορίες και πολλές αλλόκοτες φωτογραφίες.

Το σπίτι, λέει, σχεδιάστηκε το 2000 και ολοκληρώθηκε το 2007, και κόστισε 500.000 ευρώ. Υπεύθυνοι για τη δημιουργία του ήταν οι αρχιτέκτονες Ελευθερία Σεργίδου και Βασίλης Πασιουρτίδης (το σπιτόσκυλο ελπίζει να μεταφέρει σωστά το όνομά του) αυτού του γραφείου, και η ιδέα ήταν να φτιάξουν ένα εσωστρεφές κτίριο με εσωτερική αυλή. Το σπιτόσκυλο, όπως ξέρεις, λατρεύει τις εσωτερικές αυλές και είναι και το ίδιο εξαιρετικά εσωστρεφές, οπότε είχε όλη την καλή διάθεση να του αρέσει, μα ήτο αδύνατο.

Αυτή την εσωστρέφεια εννοούν: Μια αυλή από τσιμέντο που περιτριγυρίζεται από τζαμαρίες και τσιμέντο, κι έχει στη μέση μια πισίνα με μια (επικίνδυνη!) ξύλινη γέφυρα κι  ένα θλιμένο δεντράκι που φυτρώνει στο τσιμέντο για ξεκάρφωμα. Να γιατί το σπιτόσκυλο πιστεύει πως αυτό το σπίτι είναι ταυτόχρονα καυτό και παγωμένο: Στο αμείλικτο καλοκαίρι της Κύπρου όλο αυτό το τσιμέντο θα τσουρουφλίζει. Όλο τον υπόλοιπο καιρό, και κάθε νύχτα, το  όλο ντεκόρ θα βγάζει μια ντέκαντεντ εσάνσ εργοστασιακής παγωμάρας. Το σπιτόσκυλο σου ‘χει δείξει στο παρελθόν άψυχα και παγωμένα σπίτια. Ετούτο εδώ μάλλον τα ξεπερνά όλα.

Στο καλό ξένο site οι αρχιτέκτονες εξηγούν το σκεπτικό της δουλειάς τους. Συμπάθα το σπιτόσκυλο που δεν μπόρεσε να μεταφράσει το αρχιτεκτο-speak από τα αδέξια αγγλικά, ο εγκέφαλός του δεν είναι για πολλά πολλά, είναι και σε ευαίσθητη ηλικία:

It was asked for an introvert residence, with internal yard where the water would constitute the sovereign element of the space but also of the whole work. Exploitation of the natural parameters to the best possible means, being the south-east sun and the western air, the spaces to have height and light and also to be plain and hospitable to the art collection of the householder.

The reference to the westwards neighbouring thicket was considered that besides to be a direct factor, it had to intervene decisively in the format of the work.

That is why the compact skin, which encompasses the residence and enclose the open space, revealed on the west. The natural elements enter the residence, changing gradually in colours and being filtered at the top of her volume. As for the water, being free and erosive is piercing the skin to a point at the south.

The access is tangent to the curve and the spaces refer to the interior, while the “public space” of the living room, being transparent, sees outside with a view to the thicket. The internal circulation in the ground floor organizes, separates and unifies the inside with the outside, while in the first floor it recedes leaving the spaces in free optic to the yard. The plantings outdoor are allocated freely and not, up to the limit of the plot.

Ε;

Θυμήσου ακόμα: Κι άλλες παλαβομάρες στην ντζίμπρον (και τη μερική τους εξιλέωση)