Όχι Πια Τούβλα: Θέλω Να Μείνω Σε Σκάφος

Όταν ο κύριος ΝτιΝτονάτο και η κυρά του άρχισαν να γεννοβολάνε, βρέθηκαν μπροστά σε ένα δίλημμα: Παίρνουμε μεγαλύτερο διαμέρισμα εδώ, στο Χονγκ Κονγκ που τα ‘φερε η μοίρα να ζούμε, ή αγοράζουμε ένα πλοίο που θα κοστίσει λιγότερο και θα ρίχνουμε και τα τσίσα απευθείας στη θάλασσα; Η επιλογή ήταν εύκολη, έτσι αγοράσανε ένα σκάφος μήκους 22 μέτρων, το οποίο δεν το κουνάνε, το ‘χουνε μόνο για να ζουν στην προβλήτα (την οποία χρυσοπληρώνουν) και το πάνε βόλτα μόνο για επισκευές. Το πλοίο είναι ωραίο και πολυτελές, μεγάλο (210 τετραγωνικά χώρο έχουνε μέσα) και απομέσα φτιαγμένο σα σπίτι κανονικό, αλλά είναι πλοίο. Δηλαδή φθείρεται απ’ το νερό πολύ ταχύτερα από ότι ένα σπίτι, κι εκεί μέσα ζουν και τρια μικρά παιδάκια, που όταν τα ‘χεις στο κατάστρωμα πρέπει να τα τραβολογάς απ’ το χέρι για να μη φουντάρουν στο νερό. Έμπα να δεις φωτογραφίες, να σχηματίσεις άποψη:

Η αλήθεια είναι ότι το σπιτόσκυλο μπορεί να δει το allure μιας ζωής στη θάλασσα από ανθρώπους αλλιώτικους απ’ το ίδιο (που είναι σκυλί, αλλά καταλαβαίνεις τι εννοεί), οι οποίοι δεν ξερνάνε τ’ άντερά τους κάθε που ανεβαίνουν σε πλεούμενο. Θα θυμάσαι ότι έχει ξαναπροβληματιστεί για το θέμα όταν σου ‘δειξε ενα ποταμόπλοιο στο Άμστερνταμ κι ένα διαμέρισμα σε κρουαζιερόπλοιο. Ε, το σπίτι των ΝτιΝτονάτο δεν του αρέσει καθόλου. Δηλαδή, μια χαρά είναι και η κρεβατοκάμαρα και το μπάρμπεκιου, αλλά έχουνε τρία πιτσιρίκια που θέλουνε να τρέχουν και να γυρνοβολάνε. Κλείνουνε λέει τα φινιστρίνια στο κάτω επίπεδο, αλλά αν το σπιτόσκυλο ζούσε εκεί μέσα, θα περνούσε κάθε μέρα κάθιδρο απ’ το φόβο, ανίκανο να κοιμηθεί απ’ την αγωνία και, βέβαια, ανίκανο να κρατήσει μια μπουκιά φαϊ κάτω.

Εσύ πώς το βλέπεις;