Νεά Υόρκη: Μια Κάτοψη

Το σπιτόσκυλο λατρεύει να βλέπει κατόψεις σπιτιών, αν και το μυαλό του δεν είναι καθόλου αρχιτεκτονικό και δεν μπορεί να μετατρέψει το δυσδιάστατο σε τρισδιάστατο με το νου, απλά του αρέσει να τις χαζεύει, σαν κουτάβι που κολλάει στην τηλεόραση. Οι κατόψεις που του αρέσουν έχουν μερικά συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στοιχεία, και θυμάσαι ασφαλώς μια από αυτές, που αφορούσε σε μονοκατοικία με εσωτερική αυλή. Ετούτη εδώ που σου ‘χει σήμερα είναι από ένα διαμέρισμα 500 τετραγωνικών στο Ritz Carlton του Central Park της Νέας Υόρκης, καταλαβαίνεις τώρα. Πάρτηνα:

Τα καλά είναι τα εξής:
- Το σπίτι είναι τεράστιο, αλλά όχι αδιανόητα γιγάντιο.
- Έχει βιβλιοθήκη (yeah) και γραφείο, δηλαδή δυο μέρη όπου θα μπορεί το σπιτόσκυλο να κάθεται να γράφει και να μελετάει, έτσι για ποικιλία. Το γραφείο, δε, είναι στην πτέρυγα της κρεβατοκάμαρας (πάνω αριστερά, όπως το βλέπεις), οπότε ίσως και να μπορεί να ακούει το τσίκι  τσίκι από τα πλήκτρα η σπιτοσκύλα, που την κοιμίζει.
- Τα δύο έξτρα υπνοδωμάτια για γκεστς είναι στου διαόλου τη μάνα, στην άλλη άκρη, είκοσι μέτρα σε ευθεία απ’ το μάστερ, με τοίχους ανάμεσα. Έτσι και μπορείς να καλέσεις σόγια και φίλους, και να ‘χεις την ησυχία σου.
- Είναι οροφοδιαμέρισμα σε ουρανοξύστη, κι αυτό αγχώνει το σπιτόσκυλο, οπότε με ανακούφιση βλέπει πως υπάρχουν ούτε μία, ούτε τρεις, αλλά τέσσερις έξοδοι, κινδύνου και μη.
-Έχει μπαλκόνια. Με θέα στο πάρκο.

Στα κακά θα μπορούσε να αναφέρει κανείς τους τεράστιους, μακρόσυρτους διαδρόμους, το διπλό WC στο μάστερ μπέντρουμ (το ‘χει ξαναναλύσει το θέμα το σπιτόσκυλο), τη σχετικά μικρή κουζίνα. Και ίσως θα μετρούσε ως αρνητικό και το ότι το διαμέρισμα αυτό πωλείται έναντι 30 εκ. δολαρίων.

Αλλά κατά τ’ άλλα, η κάτοψη αυτή είναι μούρλια.