Το Στριφογυριστό Σπίτι Του Νίκου Καλογήρου

28/01/2009

Το σπιτόσκυλο φούσκωσε από εθνική υπερηφάνεια βλέποντας ετούτο εδώ το σπίτι να φιλοξενείται στο dezeen, ένα εξοχικό στην Ημαθία, στους πρόποδς του Βερμίου, σχεδιασμένο από τον Πρόεδρο του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ Νίκο Καλογήρου. Το σπίτι είναι και υποψήφιο για Βραβείο Mies Van Der Rohe 2009 (μαζί με άλλα 341 κτίσματα -τα δέκα ελληνικά), πολλή καταξίωση δηλαδή.

Παρ’ όλα αυτά, κι αφού το πατριωτικό δέος καταλάγιασε, το σπιτόσκυλο βλέποντάς το μόνο ένα πράγμα μπόρεσε να πει: «Meh».

Έμπα μέσα για περισσότερα.

Το σπίτι βρίσκεται σε μια επικλινή πλαγιά του Βερμίου, με αποτέλεσμα να γέρνει κάπως. Αποτελείται από δύο τμήματα (γι’ αυτό ο αρχιτέκτων το αποκαλεί split and rotate -σαν να κόπηκε σε δυο κομμάτια) που συνδέονται με ένα γυάλινο τούνελ, έχει έκταση 143 τετραγωνικά, χτίστηκε εν μέρει από προκατ υλικά, και κόστισε 155.000, ποσό ικανοποιητικό για χάι ντιζάινερ σπίτι. Αλλά:

Λοιπόν, το σπιτόσκυλο  δεν ξέρει άλλο τρόπο να το πει: Είναι άσχημο. Η ξύλινη επένδυση, η μίμηση της κλίσης του εδάφους από την οροφή που κάνει τα παράθυρα να μοιάζουν στραβά, η παράταιρη μαύρη πτέρυγα και το ότι είναι εντελώς ξένο προς το περιβάλλον κάνουν αυτό το κτίσμα απωθητικό και κρύο στα έμπειρα μα ευαίσθητα μάτια του σπιτόσκυλου. Δες και μέσα:

Το σπίτι έχει δύο πεζούλες εντός της μεγάλης πτέρυγας, κατεβαίνεις σκαλοπάτια για να πας στο σαλόνι, δηλαδή. Είναι, δε, απομονωμένο από τον περιβάλλοντα χώρο, ούτε μια ανοιχτή βεραντούλα να κάτσεις δεν έχει, σαν να το φέρανε φυτευτό, με ελικόπτερο. Στα σχέδια καλό μοιάζει:

Αλλά στην πράξη το σπιτόσκυλο θα προτιμούσε μια ξύλινη καλύβα, στις πλαγιές του βουνού, με μια ξύλινη βεράντα να ξαπλάρει με βιβλία και να ρεμβάζει καθώς τζιτζίκια τραγουδάν τριγύρω.

Διάβασε περισσότερα (και ένα κείμενο του Καλογήρου για το σπίτι) εδώ, και μοιράσου την άποψή σου με την υπόλοιπη τάξη στα σχόλια.

Διαφήμιση Α-Katoikia.gr

design, hot or not, αληθινά σπίτια, αρχιτεκτονική, σπέσιαλ
10 Σχόλια
  • mimikos

    Αν είχε μερικά δεντράκια στο οικόπεδο νομίζω πως θα έδειχνε πιο όμορφο.

  • http://kalifasi.blogspot.com ΑΑ

    Του ΑΑ του άρεσε η όμορφη αντίθεση που κάνει το περίγραμα του κτίσματος με τις γραμμές του περιβάλλοντος του και το οτι αυτό συνεχίζεται και μέσα στο σπίτι, αφού τα παράθυρα μοιάζουν με κάδρα στους κατάλευκους τοίχους.

    Αναρρωτιέται δέ, πότε θα γυριστεί καμιά Ελληνική ταινία επιστημονικής φαντασίας όπου ο ήρωας θα ζεί σε μια τέτοια «προχωρημένη» καλύβα στο δάσος και θα πηγαινοέρχεται στο αστικό περιβάλλον με την απόλυτα οικολογική (ώς τότε) τηλεμεταφορά.

  • γκρινιάρης

    Από μέσα ψιλοτρώγεται. Απέξω μοιάζει σαν κοντέινερ παρατημένα.

  • γκρινιάρης

    Είδα και το ρεπορτάζ της Ε για τα βραβεία. Από τις ελληνικές υποψηφιότητες βλέπω πολύ συχνά μία, τη διαμόρφωση της πύλης εισόδου και του στέγαστρου στην πλαζ του Αστέρα Βουλιαγμένης. Ωραία είναι, ΑΛΛΑ ΜΕΓΑΛΗ. Τεράστια. Ο Λαιμός της Βουλιαγμένης είναι αυτό που λέει το όνομά του, μια τόση δα λωρίδα άμμου ανάμεσα σε δύο παραλίες. Δεν ξέρω αν γίνεται, αλλά για μένα θα έπρεπε η είσοδος της πλαζ να χάνεται, να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο ορατή. Αλλά άντε να πείσεις τους αρχιτέκτονες να μην φτιάχνουν κτίρια-statement. Eίναι σαν να τους κόβεις τα @@. Σπούδασα, κύριος, σου λένε, και ποιά φύση και ποιό τοπίο και ποιός ναός του Απόλλωνα Ζωστήρα μέσα στην πλαζ που δεν φαίνεται απέξω, ΕΓΩ ξέρω καλύτερα. Πάρε ένα statement στη μούρη και σκάσε τα λεφτουδάκια. Έρμε Πικιώνη.

  • http://www.rdekko.com rdekko

    Mμμμμ…. είμαι σκεφτική.
    Απο τη μια μου θύμισε ακριβώς εκείνα τα κοντέϊνερ που βρίσκουμε συνέχεια όμως παρατημένα στις εξοχές μας, τις αγροτικές αποθήκες φτιαγμένες απο ευτελή σκουπίδια όπως τσίγγο και παλιόξυλα, στην καλύτερη εκδοχή τους όμως κι αυτό είναι κάτι που χαρακτηρίζει τις εξοχικές περιοχές μας. Απο την άλλη αναρωτιέμαι αν ο αρχιτέκτονας ήθελε να συμμετέχει στη νέα τάση που φέρνει ένα γλυπτό ως ομοίωμα κτίσματος και κατά πόσο αυτό μπορεί να υφίσταται στη φύση και να χαρακτηρίζει μια περιοχή. Βέβαια αν το συγκρίνουμε με άλλα κτίσματα της εποχής θα δούμε πως το μέταλλο χρησιμοποιείται εκτενώς πια σε κατασκευές, καθώς και το επεξεργασμένο ξύλο, όπως θα δούμε και μεγάλα αρχιτεκτονικά γραφεία του εξωτερικού να φτιάχνουν πολυτελείς κατοικίες που μοιάζουν με ταπεινά σπίτακια. Άρα μήπως έχουμε να κάνουμε με δύο κινήματα της εποχής μας? Προσωπικά με κάνει να αμφιταλαντεύομαι η «πραγματική» ζωή μέσα σε ένα τετοιο σπίτι που δε σου φέρνει μνήμες απο τους χώρους που μεγάλωσες. Πως νιώθει άραγε ένας άνθρωπος μέσα σε ένα τέτοιο κτίσμα που το υλικό δεν τον ζεσταίνει….?

  • jules k.

    sygxwreste mou ta greeklish, alla edw pou briskomai den exw ellhniko plhktrologio. 8elw na epishmanw oti sto sxoliasmo ths katoikias tou nikou kaloghrou fainetai ka8ara to gegonos oti o ellhnas, oso ki an exei ma8ei isws pia na prosblepei stis die8neis ekselikseis sto design k thn arxitektonikh, den mporei akoma na tis entaksei sthn eikona tou gia thn ellada.

    h katoikia ayth exei xarakthristika pou deixnoun to kalais8hto tou dhmiourgou. katarxas, skefteite poso spanio einai sthn ellada h poiothta mias eksoxikhs katoikias na orizetai apo th morfh k tis analogies, anti gia to plh8os twn tetragwnikwn. mono sta nhsia mas symbainei ayto kamia fora k opou yparxei periosrismos sta tm.

    kata deyteron, h tash pou perigrafei h sebasth rdekko parapanw (ena glypto ws omoiwma ktismatos), den einai kati neo, alla kati prwtarxiko sthn arxitektonikh. arxitektonikh den einai h diakosmhsh h o orismos ths katoikias ws synolo apo dapeda, toixous kai portopara8yra, alla h leitourgikh metousiwsh twn morfwn pou h fysh prosferei h aksiwnei. allwste, h apokalypsh twn morfwn ypo to fws einai einai gia pollous h ousia ths aritektonikhs.

    se ayto prepei na proste8ei fysika h leitourgikh parametros, h opoia yphreteitai kallista k sthn prokeimenh periptwsh. den katalabainw, prepei dhladh ena eksoxiko na dia8etei jacuzzi kai pisina gia na 8ewreitai polyteles?

    oson afora sta ylika, to an einai filoksena k zesta exei ontws na kanei me tis mnhmes pou ferei o ka8enas, ki edw 8a paremballw ena paradeigma. fantasteiste ena boreioeyrwpaio sthn ellada, px stis kyklades. an ton ferete kalokairi, 8a xarei ta marmara h tous leykosobatismenous toixous. an ton ferete xeimwna, 8a sas koitaei me aporia gia thn epilogh twn ylikwn. paromoiws, to ksylo k to metallo einai ayto pou ta kanei o ka8enas kata periptwsh.
    epomenws, an ka8e fora pou sthn ellada dokimazetai kati kainourio, to apopoioume ws mimhsh die8nwn tasewn k den to blepoume ws proseggish aytwn me ellhnika dedomena, tote 8a synexisoume na badizoume se mia koultoura beton, soba k keramidiou, xwris na epitrepoume pote thn ekseliksh mias ellhnikhs arxitektonikhs. 8elw na pw, to oti o kwnstantinidhs k o pikiwnhs einai ligo poly memonwmena paradeigmata, mhpws ofeiletai akribws sthn adynamia, na anagnwrizoume to ellhniko sth sxesh fyshs-ktismatos, anti sta epifaneiaka ellhnizonta stoixeia?

    ksexaste gia mia stigmh oti eimaste sthn ellada kai ksanakoitakste tis fwto. krinete thn katoikia me bash tis analogies, ta xrwmata, th sxesh ths me to periballon (symperilambanomenwn twn para8yrwn, ki anarwth8eite giati o arxitektonas ta sxediase etsi) kai ksanaskefteite an prokeitai gia aytoprobolh h gia empneysmenh ermhneia sygxronwn tasewn.
    giati apo to context ‘ellada’ mporeis na apokopseis ena arxitektonhma, me thn ennoia oti o oros ‘ellada’ synepagetai ena swro syneirmous, pou einai epousiwdeis gia thn epityxhmena leitourgia mias katoikias. einai ta pio apla pragmata pou odhgoun sth genesh ths arxitektonikhs, ta pio prwtarxika, opws ta periegrapsa parapanw. mhn pagideyeste apo tis parastaseis pou proyparxoun. mh skefteste makedoniko spiti me ksylodesies kai xagiatia, oute kykladikh katoikia, oute rozouli villa proastiwn. o pragmatika kalos xwros pros to zhn den analwnetai se eykoles politismikes anafores oute se ermhneytikh apomonwsh twn idiothtwn twn ylikwn. kai nai, kapoies fores, ki ena container, aksiosebaste gkriniarh, einai periekths zwhs me nohma. ayta einai ta omorfa kai ta dyskola sth syzhthsh peri arxitektonikhs, se kapoious aresei, se allous oxi…
    blepontas omws oti psilomizeriazoume sthn ellada, otan prokeitai gia ta dika mas, eipa na milhsw ligo yper ths sygkekrimenhs katoikias… ki apo to spiti sthn arouba, pistepste me, thn protimaw…

  • γκρινιάρης

    jules, δεν νομίζω να παγιδεύομαι από το φολκλόρ. Αυτό που ξέρω είναι ότι στην Ελλάδα επί χιλιετίες οι άνθρωποι ζούσαν έξω. Αίθρια, αυλές, μπαλκόνια, βεράντες, χαγιάτια όπως τα λες. Ημιυπαίθριοι χώροι. Εδώ δεν βλέπω σπίτι, αλλά παράγραφο σε καθηγητικό CV.

  • fasp

    Από τις πιο ωραίες δουλειές που έχω δει από Έλληνα δημιουργό, δεν καταλαβαίνω προς τι η τόση διχόνια των απόψεων… Σχετικά με την ένταξη της κατασκευής στην τοπιογραφία πιστεύω πως η κλίση που έχει δοθεί είναι μια προσπάθεια, αλλά δε θα μπορούσαμε να κρίνουμε την κατασκευή μόνο με αυτό, άλλωστε η συζήτηση της ένταξης πέραν ορισμένων περιπτώσεων είναι εν μέρη υποκειμενικό, τι θέλω να πω? Αν θέλουμε να στηρίξουμε μια άποψη είτε ομαλής ένταξης είτε της αντίθεσης, αν θέλουμε βρίσκουμε επιχειρήματα και για τις δύο…
    Το ότι η κατασκευή είναι τόσο λιτή και γεωμετρική, με το concept του «Split & Rotate», την βρίσκω αρκετά innovated και αξιέπαινη και πάνω απ΄όλα .. τα εύσημα στους πελάτες που δέχθηκαν μια τέτοια μελέτη να στεγάσει «ιδιαίτερα» τις χειμερινές διακοπές τους! Το βρίσκω αρκετά «classic modern design» ιδιαίτερα η κάτοψη και η μορφή θυμίζει έναν από τους μεγαλύτερους σύγχρονους πολέμαρχους της αναβίωσης του «κλασσικού Μοντέρνου», του Mathias Klotz. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο από καλη επιτυχία σε αυτήν την τόσο ενδιαφέρουσα Ελληνική υποψηφιότητα. Τις ευχές μου στον κ. Ν.Καλογύρου.

  • γκρινιάρης

    Πάντως μία κονέ από φολκλόρ υπάρχει. Αυτά τα οικήματα με τα δωμάτια όλα στη σειρά επί Τουρκοκρατίας ονομάζονταν «χαραμαντάς» ή «καρβασαράς» (το τελευταίο μάλλον εκ του «καραβάν-σεράι»).

  • spitikos

    Για να πας από το υπνοδωμάτιο στο σαλόνι και αντίστροφα, περνάς από όλα τα άλλα δωμάτια, κάτι σαν επιθεώρηση του λοχία στη μονάδα… Ελέγχεις το βράδυ μήπως ξεχάστηκε κανένα φως αναμμένο ;-)