Η Φρούδα Αναζήτηση Για Το Τέλειο Coffee Table

Το σπιτόσκυλο το ομολογεί: Δεν έχει coffee table. Ορίστε. Το είπε και το ‘βγαλε απ’ τα στήθη του. Δεν. Έχει. Coffee. Table. Προσπάθησε να βρει, δεν είναι ότι δεν προσπάθησε. Έψαξε τα αγαπημένα του καταστήματα, τότε τα χρόνια τα παλιά, αλλά δε βρήκε. Φταίει το εξής: Το coffee table είναι το μόνο πράγμα που το σπιτόσκυλο και η σπιτοσκύλα του ήξεραν εξαρχής πώς το θέλουν, χρόνια πριν, όταν είπαν να ανοίξουν σπιτικό. Για τον καναπέ, το κρεβάτι, την τραπεζαρία, δεν είχαν κάτι στο μυαλό, κοίταγαν και έκριναν κι αγόραζαν, αλλά για το coffee table είχαν μιαν εικόνα ξεκάθαρη. Το ήθελαν σκούρο καφέ ξύλο, με ράφι από κάτω, και τζάμι από πάνω. Ή με μαξιλαράκι από πάνω, κι ένα τζάμι ή ένα δίσκο για να ακουμπάς τους καφέδες, όπως είναι της μοδός.

Έχουν τόσα ωραία coffee table books. Μα κανένα coffee table που να ταιριάζει με το όραμά τους.

Ναι, η αλήθεια είναι πως βρήκαν κάτι πολύ ταιριαστό και ωραίο. Στο Meli Interiors στην Κηφισίας υπήρχε ένα πολύ γουστόζικο και μεγάλο. Νάτο:

Το οποίο όμως έκανε 1000 ευρώ. Χίλια! Και να τα είχε, το σπιτόσκυλο δεν τα ‘δινε για ένα τραπεζάκι να ακουμπάει τα ουίσκια, για λόγους ευθιξίας. Χίλια!

Αλλά αυτή δεν ήταν μια απλή αέναη και φρούδα αναζήτηση -γιατί το σπιτόσκυλο κι η σπιτοσκύλα το coffee table τους το βρήκαν, με τιμή εκπληκτική (220 ευρώ!) και σε δυο παραλλαγές, και οι δύο ωραίες. Ένα πρόβλημα ήταν πως το κατάστημα, που ήταν υπό καθεστώς κλεισίματος, το έδινε όπως είναι, χωρίς μεταφορικά, το παίρνεις και φεύγεις. Ένα άλλο πρόβλημα ήταν πως το κατάστημα βρισκόταν στην έρημο της Νεβάδας.

Απελπισμένοι, το σπιτόσκυλο και η σπιτοσκύλα δεν συζητούν πια για το θέμα. Κάθονται στο σαλόνι τους που στο κέντρο έχει ένα κενό, σαν να πρόκειται να γίνει πάρτι, και ξαπλάρουν αγέρωχα, κοιτώντας την τηλεόραση και, ενίοτε, τις μεγάλες τζαμαρίες.

Γιατί δεν έχουν ούτε κουρτίνες.