Το Παλάτι Του Σουλτάνου Ταγίπ Ερντογάν
Ένα Γιγάντιο Διαμέρισμα Στον Ουρανό
Στον Ήλιο 3: Σπίτια Της Καλοκαιρινής Ελλάδας
Η Βίλα Των Pink Floyd Στη Ρόδο Είναι Το Αναπάντεχο Χρυσό Τούβλο Του Καλοκαιριού
Το Κυανούν Σπίτι Στην Εύβοια
αρχιτεκτονική
Ένα Ξύλινο Χωριό Στο Ιράν
Μια και μιλάμε για ξύλο, να ένα χωριό στο Ιράν ονόματι Νεϊσαμπούρ (ή نیشابور) στο οποίο όλα τα κτίρια, σπίτια, βιβλιοθήκες, τζαμιά, τα πάντα είναι φταγμένα από ξύλο, ξύλο και ξύλο. Σκέτο ξύλο, γυμνό, και το αποτέλεσμα είναι πανέμορφο, όπως καταλαβαίνεις.
Δες περισσότερες φωτογραφίες εντός και, αν καταλαβαίνεις φαρσί, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Συνέντευξη: Η Ασπρίλα Του Αιγαίου Είναι Ένα Παραμύθι
Το σπιτόσκυλο σου έχει ξαναεκφράσει την απέχθειά του για τη μονότονη ασπρίλα των Κυκλαδίτικων σπιτιών και για τις Κυκλάδες εν γένει. Πρόσφατα κουβέντιασε με τον αρχιτέκτονα και καθηγητή του ΕΜΠ Δημήτρη Φιλιππίδη για τη Σαντορίνη (άλλη ιστορία μεγάλη) και πώς το 'φερε η κουβέντα, αρχίσαν να μιλάνε για το χρώμα των σπιτιών στα νησιά του Αιγαίου, θέμα στο οποίο ο καθηγητής είναι ειδικός. Να τι είχε να πει:
"Όταν το Αιγαίο ήταν φίσκα σε πειρατές, οι κάτοικοι των νησιών ήταν σκαρφαλωμένοι σε κάτι αετοράχες, όσο πιο μακριά από τη θάλασσα γίνεται, προστατευμένοι από τείχη, με τα σπίτια σε σειρές, ώστε να μην μπορούν να μπουκάρουν και να τους ληστέψουν. Πολύ λογικά, άφηναν τα σπίτια τους άβαφα, στο χρώμα της πέτρας. Το να βάψεις ήταν βλακεία εκείνη την εποχή. Με την ίδρυση του Ελληνικού κράτους σταμάτησε η πειρατεία, και οι οικισμοί άρχισαν να μεγαλώνουν, να βγαίνουν απ' τα τείχη των οχυρών τους. Και τότε τα πράγματα άλλαξαν.
Την εποχή εκείνη άρχισε να επικρατεί ο νεοκλασικισμός στην Ελλάδα. Ήμασταν νέο κράτος, και η πρωτεύουσα χτιζόταν νεοκλασική. Όταν ο Ζάππας έδωσε λεφτά για να γίνουν σχολεία, γέμισε η Ελλάδα με νεοκλασικά σχολεία. Αυτό ήταν ένα πρότυπο πολύ σημαντικό και έντονο. Επηρέασε τα πάντα. Έτσι, και στα νησιά, αυτοί που ήθελαν να φαίνονται πιο ανώτεροι, έχτισαν νεοκλασικά.
Μα τα νεοκλασικά σπίτια είχαν χρώμα.
Πράγμα που σημαίνει πως ο νεοκλασικισμός στην Ελλάδα έφερε χρώμα. Ώχρες, γαλάζιο, φιστικί, όλα ήταν νεοκλασικισμός. Και στην Αθήνα, αλλά και στην Πάρο. Τα έβλεπε αυτά και ο χωριάτης που είχε το σπιτάκι με το δώμα και τα γίδια, και εμπνεόταν. Έφτιαχνε μια πρόσοψη νεοκλασική στο σπίτι του, με αέτωμα, ας πούμε, και το έβαφε ροζ. Έχω βρει τέτοια παραδείγματα -και στη Σαντορίνη.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, λοιπόν, αυτό ήταν το κυρίαρχο μοντέλο, και επηρέασε τα πάντα. Όπου βλέπεις ξεφτισμένο χρώμα στις Κυκλάδες, πρόκειται είτε για επίδραση από τα νεοκλασικά, είτε από τα προηγούμενα, τα φράγκικα. Θέμα λευκού δεν υπήρχε.
Τα δε Δωδεκάνησα άργησαν να ενωθούν με την Ελλάδα, και κάποιοι προς το τέλος ήθελαν να δείξουν πόσο πατριώτες είναι. Στην Κάλυμνο, ας πούμε, που την ξέρω πολύ καλά, έβαφαν τα σπίτια τους γαλάζια. Όχι όλοι, βέβαια -ο ένας το έβαφε γαλάζιο, ο διπλανός το έβαφε ώχρα, κι ο παραδιπλανός ροζ. Αλλά το γαλάζιο κυριαρχούσε. Και κανείς δεν είχε να πει τίποτα. Υπάρχουν ακόμα παλιές τέτοιες γειτονιές, και στην Κάλυμνο και στη Σύμη.
Το θέμα είναι ότι πουθενά δεν υπήρχε καθολική επικράτηση του άσπρου. Αυτό επιβλήθηκε με το ζόρι κάποια στιγμή πολύ αργότερα, όταν θεωρήθηκε πως πρέπει να υπάρχει ομοιομορφία, ένα ενιαίο πρότυπο: Λευκό χρώμα, μπλε πόρτες και καμάρες. Αυτό σερβιρίστηκε παντού. Και αποφασίστηκε για λόγους τουριστικούς".
Διάβασε κάτι σχετικό εδώ, και δες μερικές εικόνες Σαντορίνης εδώ, και λίγες ακόμα εδώ.
Διαφήμιση 300×250 Google
Τα Κτίρια Που Κουνιούνται
Είδες τον ουρανοξύστη που κάθε όροφός του περιστρέφεται ξεχωριστά, δες τώρα και κάμποσα κτίρια που έχουν πάει βόλτα στη ζωή τους, έχουνε δει τον κόσμο. Το κτίριο αυτό, ας πούμε, μετακινήθηκε μια εκατοστή μέτρα σε νέα τοποθεσία, με μια διαδικασία που βλέπεις στο παρακάτω βιντεάκι.
Φωτογραφίες και βίντεο από αντίστοιχες επιχειρήσεις εδώ.
Γιατί Τα Αμερικάνικα Σπίτια Είναι Από Ξύλο;
Το έχεις παρατηρήσει αν, όπως το σπιτόσκυλο, παρακολουθείς την εθιστική τηλεοπτική εκπομπή στον ANT1: Στην Αμερική, οι μονοκατοικίες χτίζονται από ξύλο. Με διάφορες επενδύσεις και μονωτικά υλικά, βέβαια, αλλά ο σκελετός είναι ξυλεία σκέτη, οι τύποι με μια βαριοπούλα στο χέρι το γκρεμίζουν. Σε ένα επεισόδιο έφτιαξαν ένα σπίτι επειδή είχε πέσει πάνω του ένα αυτοκίνητο, και έτσι είχε διαλύσει το σαλόνι. Γιατί τα φτιάχνουν έτσι, σαν ψεύτικα; Είχε την ίδια απορία ο Δημήτρης, οπότε το σπιτόσκυλο το θυμήθηκε, και αποφάσισε να το διερευνήσει.
Βρήκε απαντήσεις στο site μιας εταιρίας που φτιάχνει σπίτια από τσιμέντο στις ΗΠΑ (και εξηγεί στους Αμερικανούς τη διαφορά) και, φυσικά, στο Yahoo! Εν συντομία στα επαναλαμβάνει γιατί ξέρεις ότι είσαι ανυπόμονο πιτσιρίκι:
Το ξύλο είναι άφθονο και φτηνό στη Βόρεια Αμερική με τα αχανή δάση. Είναι ελαφρύ και πολύ εύκολο στη χρήση. Έχει πολύ καλή συμπεριφορά στους σεισμούς, ενώ στις περιοχές που πλήττονται συχνά από τυφώνες τα σπίτια συνήθως έχουν ένα υπόγειο από τσιμέντο. Η κατασκευαστική βιομηχανία στις ΗΠΑ έχει συνηθίσει να το χρησιμοποιεί, οι μάστορες ξέρουν να το δουλεύουν, και το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει πολλές ουσιαστικές διαφορές. Δηλαδή, υπάρχουν διαφορές, και είναι όλες υπέρ του τσιμέντου (μόνωση, συμπεριφορά στην υγρασία), εκτός από την τιμή, αλλά δεν είναι κρίσιμες.
Και υπάρχουν και άλλοι, κοινωνιολογικοί λόγοι. Εδώ και αιώνες οι Αμερικανοί έχουν συνηθίσει στην άπλα. Ζουν σε μια μεγάλη χώρα, τα οικόπεδα είναι τεράστια, έτσι μπορούν να χτίσουν μεγάλα σπίτια. Ακόμα και τα σπίτια που βλέπεις στην εκπομπή, που ανήκουν σε ταπεινούς, φτωχούς και καταφρονεμένους, είναι γιγάντια για τα Ελληνικά δεδομένα. Χρησιμοποιούν το ξύλο επειδή είναι πιο φτηνό και πιο εύκολο, αλλά και επειδή δεν έχουν την Ευρωπαϊκή αντίληψη της ιδιοκτησίας στέγης, την ιδέα του σπιτιού που θα κρατήσει για πάντα. Ένα Αμερικάνικο σπίτι από αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση δεν πρόκειται να επιβιώσει τριψήφιο αριθμό χρόνων. Αλλά δεν τους νοιάζει -χώρος υπάρχει, θα χτίσουν άλλο. Σε μια χώρα που το παλαιότερο κτίριο είναι λιγότερο από 400 ετών, αυτή είναι μια αντιμετώπιση φυσιολογική. Στην πολύ πιο πυκνοκατοικημένη Ευρώπη, με τα ελάχιστα δάση και τις αρχαίες πόλεις, αντιμετωπίζουμε τη στέγη εντελώς διαφορετικά. Τα οικόπεδα είναι μικρότερα, ζούμε πολύ πιο κοντά ο ένας στον άλλο, δεν έχουμε άφθονη και φτηνή ξυλεία, και πιστεύουμε πως το σπίτι μας θα κρατήσει για πάντα. Γι' αυτό επιλέγαμε παλιότερα την πέτρα, και τώρα το ασφαλέστερο τσιμέντο (και στο μέλλον το ατσάλι; μήπως;).
Οπότε αυτή είναι η απάντηση. Είδες, κάτι έμαθες και σήμερα.
Ο Αρχιτέκτονας Και ο Designer
Το σπιτόσκυλο πέτυχε δυο συνεντεύξεις μέσα στην ίδια μέρα, μια παλιά του Τσαρλς Ίμς, και μια καινούρια του Ρεμ Κούλχαας. Ο μεν απαντά ατακωτά σε παραδοσιακά κλισέ κι εφηρημένες ερωτήσεις, ο δε απαντά πομπωδώς για τα πομπώδη του έργα στις πομπώδεις πόλεις της Ασίας. Μεταξύ άλλων.
Διάβασε συνέντευξη Ιμς εδώ, και συνέντευξη Κούλχαας εδώ.
Ακόμα δες τα τέρατα της Κίνας (ένα εκ των οποίων του Κούλχαας), και μια κοντινότερη ματιά στον Τσαρλς Ιμς και τη γυναίκα του.
Τα Μεγαλύτερα Σπίτια Του Κόσμου ΙΙ: La Jolla
Σήμερα το σπιτόσκυλο θα σε πάει άλλο ένα ταξιδάκι στην Καλιφόρνια, ακόμα πιο νότια αυτή τη φορά, σε ένα πολύ εξκλούσιβ και εξπένσιβ προάστιο του Σαν Ντιέγκο, την La Jolla. Είναι ένα μέρος που έχει πάρει τ' όνομά του από την διπλανή παραλία, η οποία είναι πανέμορφη, με σκούρα άμμο και επικά κύματα. Μερικές αδιανόητες σπιταρόνες έχουν χτιστεί απάνω στην κορυφή του βράχου που ορθώνεται μπροστά απ' την παραλία, και όλες κοιτάνε ηλιοβασίλεμα. Εδώ το σπιτόσκυλο σου έχει τέσσερις, ή μάλλον πέντε. Θα ξεκινήσει από την πιο εντυπωσιακή, το πιο φανταχτερά μοντέρνο σπίτι που σου έχει δείξει έβερ, και το οποίο βλέπεις κι από πάνω.
Έμπα.
Δυο Βίλες: Ταϊλάνδη, Καναδάς
Λοιπόν, εδώ το σπιτόσκυλο σου έχει δυο σπιταρόνες από δυο άκρες του κόσμου εντελώς αντίθετες. Η μια (που τη βλέπεις από πάνω) είναι στο τροπικό Πουκέτ (Πουκέ;) της Ταϊλάνδης, η άλλη στη Βικτόρια της Βρετανικής Κολομβίας. Το κοινό τους είναι ένα, και ένα μόνο: Η θέα. Βλέπουν θάλασσα all the way. Καθώς το καλοκαιράκι έχει μπει (όλο μέσα) και λαχταράμε όλο και περισσότερο πλάτσα πλούτσα, δες θέες και εμπνεύσου.
Πρώτα, πάμε στο Πουκέτ
Οι Αρχιτέκτονες του Wallpaper, 2008
Το Wallpaper μπορεί να είναι ένα ξεπερασμένο και πασέ και ντεκλασέ περιοδικό στείρας πόζας, αλλά να κάτι χρήσιμο: Το Architects Directory 2008 του περιοδικού είναι μια ενδιαφέρουσα λίστα αρχιτεκτόνων από όλο τον κόσμο που κάνουν ενδιαφέροντα πράγματα, και τώρα μπορείς να την τσεκάρεις στο web, με ένα flash, αχρείαστα εφετζίδικο site. Δυο Έλληνες υπάρχουν στη λίστα, ο Δημήτριος Τσίγκος και ο Κωνσταντίνος Λαμπρινόπουλος (δικό του το αδιανόητο beach house από πάνω, στη Τζια).
Πωλείται: Το Σπίτι Του Κάρι Γκραντ
Είδαμε το σπίτι του Φρανκ Σινάτρα που ενοικιάζεται, τώρα το σπιτόσκυλο σου δείχνει το σπίτι ενός άλλου γόη του παλιού κινηματογράφου, επίσης στο Παλμ Σπρινγκς, που πωλείται. Ο Κάρι Γκραντ έζησε 20 χρόνια εδώ, και το σπιτόσκυλο έχει να πει ότι το σπίτι του είναι όπως ο ίδιος: Όμορφο, αξιοπρεπές, και πολύ καλό στο ρόλο του. Ίσως και λίγο γκέι. Όχι πολύ, λίγο.
Είναι περί τα 550 τετραγωνικά, κτίσμα του 1927, με έξι υπνοδωμάτια, πέντε τζάκια, guest house και μια θαυμάσια πισίνα σε ένα οικόπεδο περίπου πέντε στρεμμάτων. Μπορείς να το ψωνίσεις με σχεδόν 5 εκατομμύρια δολάρια (3,15 εκατομμύρια ευρώ) εδώ. Έμπα για περισσότερες φωτογραφίες.
Τα Μεγαλύτερα Σπίτια Στην Ελλάδα VII: Πολιτεία
Λοιπόν, πριν αρχίσεις να γκρινιάζεις στα σχόλια, πρώτα απ' όλα να ξέρεις πως το σπιτόσκυλο τις μπερδεύει αυτές τις περιοχές, Κεφαλάρι, Πολιτεία, Κηφισιά, Νέα Κηφισιά, Νέα Ερυθραία, δεν ξέρει πού αρχίζει η μία και που τελειώνει η άλλη, γι' αυτό θα σου δείξει τώρα σπίτια που μπορεί να μην είναι στην Πολιτεία, αλλά αυτό δεν έχει και πολλή σημασία, έτσι δεν είναι; Σημασία έχουν τα σπίτια, και το πρώτο είναι αρκετά ιδιαίτερο:
Προσέχεις περί τίνος πρόκειται: Ένα σπίτι, απλωμένο, σε ένα επίπεδο, μέσα σε τεράστιο οικόπεδο. Πρόκειται για κάτι πολύ σπάνιο. Ο τύπος αυτός είπε: Δεν θέλω να ανεβοκατεβαίνω σκάλες. Δεν θέλω να κάνω είκοσι λεπτά να πάω στο υπνοδωμάτιο. Θέλω σπιταρόνα, σεβεντίλα, ηλιοσυλλέκτες, πισίνα και πρασινάδες.
Έτσι δημιουργήθηκε αυτό το πολύ ενδιαφέρον πράγμα, ίσως το μόνο μονο-όροφο κτίριο στην περιοχή, που δεν πιάνει ούτε το 1/10 του συντελεστή κάλυψης που έχει το οικόπεδο, και που, πρόσεξέ το, έχει τουλάχιστον δύο open-air αίθρια-εσωτερικούς κήπους. Δες το κυπαρίσι που ξεφυτρώνει, σαν μέσα απ' το σπίτι. Άψογο! Το σπιτόσκυλο πολύ θα ήθελε να δει αν η σεβεντίλα επεκτείνεται και στο εσωτερικό του ντεκόρ, και χειροκροτεί επιδοκιμάζοντας την αισθητική και την αυτοσυγκράτηση του -σίγουρα μεγάλης ηλικίας- ιδιοκτήτη.
Έμπα για ακόμα περισσότερα.
