Λοιπόν κοίτα να δεις, πρώτα απ’ όλα μην πανικοβάλεσαι, ανάπνεε κανονικά, κατέβασε μεταβολικούς ρυθμούς, σύνελθε, ηρέμησε. Αυτό εδώ το σπίτι δεν υπάρχει. Δεν υφίσταται. Τι κι αν πωλείται για 12,5 εκατομμύρια ευρώ, αυτά που βλέπεις στις φωτογραφίες είναι renderings. Παλαβά, τρισδιάστατα γραφικά σε υπολογιστή. Μόνο η παραλία είναι αληθινή. Το σπίτι είναι ακόμα ένα όνειρο μυαλού ταραγμένου. Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή.
Εκεί που σεργιάνιζε που λες το σπιτόσκυλο πέφτει απάνω σ’ αυτή την παρουσίαση ενός σπιτιού στη Λάρνακα, παραλιόσπιτου 912 τετραγωνικών, αρχιτεκτονικά εξωφρενικού και φλαμπόιαντ, του σέη δε ληστ. Έχει όνομα (φυσικά έχει όνομα), το λένε «Αύρα» (Aura στα εγγλέζικα) πράγμα αναμενόμενο, κάπως έτσι περίμενες να το λένε, ή «Δανάη», ή «Στίλβη». Είναι, λέει, ο μεσίτης, εμπνευσμένο από το «Κύμα» του Χοκουσάι, γι’ αυτό προφανώς μοιάζει με κάτι που φτιάξαν οι Κινέζοι για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μόνο που εκείνο ήταν κύμα, κανονικό, της θάλασσας, κι αυτό εδώ είναι ένα σπίτι τσιμεντένιο στην ξηρά. Κι έρχεται στο θέμα του το σπιτόσκυλο: Τι νόημα έχει η κραυγαλέα αρχιτεκτονική, όταν δεν φτιάχνει ένα δημόσιο οικοδόμημα, αλλά ένα σπίτι όπου θα ζει μια οικογένεια; Τι να το κάνει να το βλέπει αυτό το πράμα στην ταράτσα κάθε μέρα, κάθε μέρα, ποιο το νόημα; Για να πουν «κοιτάξτε πόσο γούστο αγοράσαμε με τα λεφτά του Πανίκου» στους (100; 200;) καλεσμένους που θα περάσουν απ’ το σαλόνι; Ε;
Θυμήσου:
Κάτι τέτοια συνηθίζονται, προφανώς, στην Κύπρον
Να και άλλα ντιζαϊνάτα κουτιά στην Κύπρο, που είναι και οικολογικά
Και μια βίλα (κτίριο, όχι απ’ τις άλλες) στη Βόρεια Κύπρο
2 responses so far ↓
1 Eleni // Νοε 4, 2009 at 14:07
Δεν θα έλεγα ότι το σπίτι με ενθουσίασε, είναι πολύ extreme για τα γούστα μου. Η ένσταση μου ωστόσο είναι άλλη: για ποιο λόγο μόνο τα δημόσια κτίρια δικαιούνται να είναι πρωτοποριακά? Αν μια οικογένεια μπορεί να διαθέσει αυτά τα χρήματα και αν το κάνει επειδή της αρέσει πραγματικά (και όχι για να εντυπωσιάσει τη γειτονιά) που είναι το κακό στο να κατασκευάσει κάτι τέτοιο? Γιατί αποδεχόμαστε όλα τα εκκεντρικά interiors με το επιχείρημα ότι πρόκειται για τέχνη, αλλά περιμένουμε το εξωτερικό να είναι άλλο ενα κουτί? Και στο κάτω κάτω, τα περισσότερα από τα δημόσια κτίρια με την πρωτοποριακή αρχιτεκτονική από μέσα είναι μίζερα και άχαρα ή αφήνονται στην τύχη τους οταν τελειώσει η κρατική χρηματοδότηση!
(τώρα που ξαναδιαβάζω αυτά που έγραψα μου φαίνονται λίγο επιθετικά, αλλά δεν είναι. Απλή απορία!)
2 Παλαβόσπιτα. Πολλά Παλαβόσπιτα. // Νοε 27, 2009 at 14:59
[...] περισσότερα παλαβόσπιτα: Μια παλαβοσπιταρόνα στην Κύπρο Τρελές προσόψεις Το σπίτι του μέλλοντος, 1972 Το [...]
Σχολιαστε: