Το Σπίτι Του Αρχιτέκτονα

To  σπιτόσκυλο πάντα κοιτάζει με ενδιαφέρον τα σπίτια που φτιάχνουνε οι αρχιτέκτονες για τον εαυτό τους. Αναρωτιέται: Θα επιβάλουν στην πάρτη τους τις παλαβομάρες που προσπαθούν να επιβάλλουν στους πελάτες τους; Θα εφαρμόσουν τις παλαβομάρες που πάντα ήθελαν να σχεδιάσουν και που οι χωρίς φαντασία πελάτες τους δεν τους άφηναν; Ε;

Ετούτος εδώ ο αρχιτέκτων λέγεται Νταν Χάινφελντ κι έχει αυτό το γραφείο, το οποίο προφανώς καλά τα πάει, καθώς ο Νταν ο Χάινφελντ μια θαυμάσια σπιταρόνα τεσσάρων μπέντρουμς έφτιαξε στο Νιούπορτ Μπιτς της Καλιφόρνιας, με πισίνα και απ’ όλα. Ας δούμε όμως αν αντέχει στην αμείλικτη μα δίκαια κριτική του σπιτόσκυλου.

Η πισίνα έχει αυτό το μικροκαταρράκτη που το σπιτόσκυλο δεν συμπαθεί ιδιαίτερα, και το μίνιμαλ μα καυτό τσιμέντο γύρω γύρω που το σπιτόσκυλο δεν συμπαθεί καθόλου. Ωστόσο,  το  σχήμα του σπιτιού και το μέγεθος της πισίνας μια χαρά του φαίνονται.

Τεράστια μπαλκονόπορτα που κάνει το μέσα και το έξω ένα: Thumbs up
Σπιτόγατος που σουλατσάρει αμέριμνος: Thumbs way down

Στα ενδότερα βλέπουμε ένα σαλόνι που πάσχει από λομπίτιδα (μοιάζει με λόμπι ξενοδοχείου), καθώς και μπόλικο χώρο έχει, και ψηλά ταβάνια, και κανένα focal point, κάπου να κοιτάς βρε αδερφέ, ένα τζάκι, μια τηλεόραση,  κάτι. Έτσι μοιραία ο καναπές κάνει ένα Π, για να κοιτάζονται οι καλεσμένοι μεταξύ τους. Μα, τι είναι αυτό εκεί ψηλά;

Ένα αίθριο αφήνει το φώς να μπαίνει άπλετο, και μια πεζογέφυρα ενώνει τις δυο πτέρυγες του σπιτιού κομψά και αποτελεσματικά.

Κομψή η σκάλα, αλλά στο δεύτερο σκέλος της θέλει προσοχή μην κρατάς τίποτα ψιλά και σου πέσουν. Κι άντε να τα βρεις μετά στα βότσαλα.

Η κομψή και αεράτη πεζογέφυρα είναι το ωραιότερο πράγμα σ’ αυτό το σπίτι, και μπράβο στον αρχιτέκτονα το μερακλή που την έφτιαξε. Επίσης είναι μια πολύ ωραία λύση για αυτόχειρες που θέλουν κάπου να πηδήξουν, αλλά να μην ενοχλήσουν και τους γείτονες, ενώ κάπου ο Αλ Γκορ θα σπαράζει βλέποντας τόσο ξύλο στα πατώματα, τα δοκάρια και (γκλουπ!) στο ταβάνι. Χαλάλι το δάσος, πολύ κομψό κι ωραίο αυτό το ενσταντανέ.

Βγαίνοντας σε ένα από τα δύο μπαλκονάκια το σπιτόσκυλο βρίσκει μια ενδιαφέρουσα ιδέα, βότσαλα γύρω απ’ το deck, ίσως για να αποθαρρύνει τους υποψήφιους αυτόχειρες, τι να τρέχεις να πηδήξεις, απ’ έξω, σου λέει, κοτζάμ πεζογέφυρα σου ‘φτιαξα μέσα. Επίσης το σπιτόσκυλο φαντάζεται πως ο αρχιτέκτων είναι απ’ τους τύπους που γεμίζουνε σακούλες με βότσαλα σε κάθε παραλία που πάνε. Πολύ βότσαλο ρε παιδί μου.

Και κλείνουμε με το μεγαλύτερο faux pas ενός κατά τα άλλα αξιοπρεπέστατου αρχιτεκτοσπιτιού: Την κουζίνα. Ο μάστορας πήγε και την έβαλε ορθάνοιχτη, ευθύγραμμη κι απλωμένη σα τραχανά μέσα στο λομπίμορφο λίβινγκ ρουμ, πράγμα που σημαίνει πως έτσι και η κυρά βάλει καμιά μπριτζόλα να τσικνίσει στο γκριλ, θα μυρίσει ο τόπος. Η πιθανή εξήγηση είναι πως η κουζίνα και οι εντιχοισμένες της συσκευές είναι για το εφέ, και κανείς ποτέ δεν μαγειρεύει εκεί, όπως γίνεται στα σπίτια τόσων μοντέρνων οικογενειών. But still.

Εν τω μεταξύ εσύ χάζεψε περισσότερα Καλιφορνέζικα σπίτια:
Δυο σπίτια στο Λος Άνχελες
Ένα “χωριατόσπιτο” στο Λος Άνχελες
Το τέλειο beach house στο Μαλιμπού
Το άλλο τέλειο beach house στο Μαλιμπού
Τα τέρατα της Λα Χόγια
Τα θηρία του Μπελ Έρ
Οι γίγαντες της Σάντα Μπάρμπαρα
Τα 40 καλύτερα σπίτια στο Λος Άντζελες
Το σπίτι στο λόφο

via contemporist