62 τετραγωνικά, του ’80, στο Παλαιό Φάληρο.

Το νοικιάζεις. 450 ευρώ το μήνα, τιμή συζητήσιμη. Βάζεις αγγελία. Με μία φωτογραφία.

Μόνο μία. Αυτή:

ΚΑΡΑΟΚΕ ΠΑΡΤΙ EPIC WIN!

 via @jacopone

Θυμήσου περισσότερες επικές Ελληνικές αγγελίες:

To πιο λυπητερό σπίτι στην Αθήνα
Το σπίτι το γεμάτο πράγματα
Ακαταστασία, είσαι φίλη μας
Το σπίτι με το φούξια τζάκι
Το σπίτι με το δώρο στην τουαλέτα
Το σπίτι με τον κύριο με το μοβ μπουφάν
Το σπίτι με το φάντασμα 
Το σπίτι με τους κομπάρσους και τη θανατερή σκάλα
Το σπίτι του Photoshop

Λίγα μέρη σε τούτο τον πλανήτη τα κοπάνησε η κρίση τόσο απότομα και κατακέφαλα όσο το Λας Βέγκας, αυτή την πόλη-παιδικής χαρά (την οποία το σπιτόσκυλο φωτογράφησε εδώ). Πριν σκάσει η φούσκα η πόλη ζούσε μέρες τρελής ανάπτυξης, σε βαθμό που το τριόροφο ρετιρέ που βλέπεις εδώ πέρα, στα ουράνια πάνω από το διάσημο Strip, κόστιζε 10 εκατομμύρια δολάρια. Δέκα. Ναι. Είναι ένα θαυμάσιο διαμέρισμα, πολύ posh και εξκλούσιβ, 500 τετραγωνικά με μεγάλες τζαμαρίες και εξωφρενική θέα, αλλά δεκά; Φυσικά δεν πουλήθηκε, και μετά την κρίση η τιμή του κατακρημνίστηκε στα τάρταρα. Αλλά έπεσε αρκετά; Αξίζει τώρα τα λεφτά του; Μπες και δες και σκέψου και αποφάσισε.

Όπως βλέπεις, μιλάμε για μεγάλο πράμα, λίγο ξενοδοχίλα την έχει, αλλά η θέα είναι απεριόριστη και είναι εντυπωσιακή. Για να καταλάβεις βρίσκεται λίγο ψηλά στη πιο μπίζι λεωφόρο της πόλης, και τριγύρω έχει μερικά άδεια μπαζωμένα μεγα-οικόπεδα που επρόκειτο να γίνουν νέα και αστραφτερά καζινο-ξενοδοχεία αλλά ελέω κρίσης έμειναν άδεια και μπαζωμένα. Αλλά με περπάτημα 10 λεπτών είσαι στο εμπορικό κέντρο Fashion Show, ή για φαί στο Wynn ή το Venetian, οπότε δεν τη λες την τοποθεσία κακή. Και το κτίριο έχει διάφορες ενδιαφέρουσες παροχές.

Πόσο θα σου κοστίσει; Οι τύποι ζητάνε 2,99 εκατομμύρια δολάρια, πες 3 εσύ, που είναι μια πτώση ραγδαία από τα 10 που ζητούσαν, αλλά είναι ένα ποσό όχι ευκαταφρόνητο. Σου βγαίνει, για να καταλάβεις, περίπου 4200 ευρώ το τετραγωνικό.

Οπότε τι λες; Αξίζει τα λεφτά του;

Ακόμα θυμήσου αν αξίζουν τα λεφτά τους:
Βίλα στην Εύβοια
Διαμέρισμα στο Μαρούσι
Διαμέρισμα στη Βαρσοβία
Βιλίτσα στην Κεφαλονιά
Μισοτελειωμένη μεζονέτα στην Κηφισιά
Ημιυπόγειο στα Εξάρχεια
Διαμέρισμα στο Παρίσι
Διαμέρισμα με θέα στη Θεσσαλονίκη
Διαμέρισμα στο Μανχάταν
Κουτάκι στο Λονδίνο
Εξοχικό στη Τζιά
Βίλα στην Ανάβυσσο
Βίλα και στη Βούλα

Το σπιτόσκυλο αναρωτιέται. Είναι γενικά κατά του υπερβολικού και αστήρικτου φόβου απέναντι σε τεχνολογικά μαραφέτια (βλέπε κεραίες κινητής τηλεφωνίας και τα τοιαύτα), αλλά βλέποντας αυτό το καταΐφι καλωδίων από πάνω, δεν μπορεί παρά να αναρωτιέται. Έχει κι ένα τέτοιο μαραφέτι της ΔΕΗ έξω από το σπίτι  του, και όπως και να το κάνουμε το απασχολεί το θέμα. Εσύ τι λες;

Παρεμπιπτόντως, η  φωτογραφία είναι από μια ωραιότατη συλλογή προσόψεων σπιτιών από την Ιαπωνία.

Παρεμπιπτόντως ΙΙ: Διάβασε ένα πολύ ωραίο άρθρο για την αγορά ακινήτων στην Ιαπωνία.

As long as you continue to rent, you will eventually have to move to another place whether its for work reasons or whatever. Looking for somewhere to rent in Japan as a foreigner is an unpleasant experience. Many landlords dont want to rent out to foreigners. When you go into an estate agent, you will be given a book of property leaflets to go through and occasionally see the «No Foreigners» checkbox ticked off. Some leaflets may have «No foreigners or pets»…

Παρεμπιπτόντως ΙΙΙ: Μην ξεχάσεις να λάβεις μέρος στο διαγωνισμό: Κερδίζεις κι ένα Blueprint με αφιέρωμα στην Ιαπωνική αρχιτεκτονική!

Παρεμπιπτόντως IV: Κι ένα ξεκαρδιστικό κείμενο ενός ανθιάπωνα για την κουλτούρα της χώρας!

Ειναι ο μονος λαος που δεν προοδευσε καθολου απο την προιστορικη εποχη. Τιποτα. Ουτε αρχιτεκτονικη, ουτε μεταλλουργια, ουτε μαγειρικη… Ουτε τιποτα! Μεχρι μερικες δεκαετιες πριν ζουσαν σε ξυλινα σπιτια χωρις επιπλα στα οποια κοιμοντουσαν στο πατωμα σα σκυλια (φορωντας ρομπες και σαγιοναρες), πολεμουσαν με μεγαλα ακονισμενα μαχαιρια και ετρωγαν τα ψαρια τους ωμα με ρυζι γιατι τη φωτια τη χρησιμοποιουσαν μονο για να βασανιζουν τελετουργικα τους κοντινους συγγενεις τους. Δεν καταφεραν να χρησιμοποιησουν την πυριτιδα για τιποτα περα απο βεγγαλικα και αντι για τζαμια εβαζαν στα παραθυρα λαδοκολλες! Μα την παναγια! Λαδοκολλες!

Παρεμπιπτόντως V: Περισσότερη Ιαπωνία
Ένας άδειος πλαστικός κύβος
Εκτυφλωτικός μινιμαλισμός
Η μαύρη πυραμίδα
Τα σπίτια της Toyota
Ένα τετραόροφο σε οικόπεδο 46 τετραγωνικών

Τί σου ‘χει το σπιτόσκυλο, τί. Δυο περιοδικά, να τι. Άλλο ένα Key, το real estate ένθετο των New York Times που έχει χαρίσει και στο παρελθόν (το σπιτόσκυλο αναρωτιέται πόσα τεύχη έχει από δαύτο) κι ένα τεύχος του Blueprint, της αγγλικής έκδοσης, με αφιέρωμα στην Ιαπωνική αρχιτεκτονική. Γιατί είσαι καλό παιδί, γι’ αυτό.

Όπως πάντα, για να κερδίσεις αφήνεις ένα σχόλιο αποκάτω, τις σκέψεις σου για το Ολυμπιακός – Άρης, την ηθοποιό που εκβίαζε, το μοντέλο με την κοκαΐνη, τον καιρό, οτιδήποτε, και μπαίνεις στην κλήρωση. Φρόντισε μόνο να σχολιάσεις μέχρι τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, 21 Φεβρουαρίου.

Άντε και σε καλή μεριά.

To σπιτόσκυλο κάπου είχε ξαναδεί κάποτε αυτό εδώ το συγκεκριμένο σπίτι (ίσως εδώ), και τότε ίσως να προσφερόταν έναντι υψηλότερου ανταλλάγματος, αν η μνήμη του δεν το απατά, αλλά η ουσία είναι η εξής: Η αναγνώστρια ria ria έστειλε στο σπιτόσκυλο ένα λινκ με ένα site που ως θέμα του έχει αυτό το σπίτι, και τίποτα άλλο. Είναι ένα εντυπωσιακό σπίτι, ομολογουμένως. Του αξίζει τέτοιο site. Στο Πανόραμα της Βούλας βρίσκεται, το 2006 τελείωσε, σκαρφαλωμένο σε μια πλαγιά από αυτές που έχει λοιδωρήσει το σπιτόσκυλο, αλλά είναι φτιαγμένο με εξαιρετικά πολυτελή υλικά, φαντεζί λεπτομέρειες και ακριβά εξτραδάκια. Πωλείται έναντι 2.900.000 ευρώ. Τα αξίζει; Μπες για να δείς άπειρες (ατέλειωτες!) φωτογραφίες και να μάθεις περισσότερες λεπτομέρειες.

Και μόνο από την ποιότητα των φωτογραφιών καταλαβαίνεις ότι μιλάμε για ένα ακριβό σπίτι, φτιαγμένο από ακριβά υλικά. Το στρογγυλό παράθυρο είναι ένα άλλο hint.

To σπίτι βρίσκεται σε ένα οικόπεδο μισού στρέμματος και έχει έκταση 515 τετραγωνικά απλωμένα σε τέσσερα επίπεδα. Έχει πέντε υπνοδωμάτια, τα δύο μάστερ, και επτά μπάνια. Στην περιγραφή του περιλαμβάνεται και το εξής:

Ασανσέρ: Ναι
Πισίνα: Ναι
Καταρράκτης: Ναι

Όπως βλέπεις και το απομέσα είναι φροντισμένο εξαιρετικά, με ξύλο παντού, ακριβά χαλιά, αυτή την κρεμαστή στρογγυλή πολυθρόνα (που το σπιτόσκυλο τη βλέπει και ζαλίζεται), ενώ στο βάθος, πίσω από την τραπεζαρία, βλέπεις τον καταρράκτη.

Νατος και πιο κοντά: Νερά τρέχουν πάνω σ’ αυτό τον βράχο/τοίχο, με αποτέλεσμα οι καλεσμένοι να τρέχουν όλοι για τσίσα. Δες τι ωραίος πολυέλαιος, πάντως. Και τι άσχημες καρέκλες. Στο listing αναφέρεται πως αν θες μπορείς να αγοράσεις και όλη την οικοσκευή μαζί με το σπίτι, με τα έπιπλα (πολλά είναι ΙΚΕΑ) και τις τηλεοράσεις και απ’ όλα. Για να μη στα γράφει το σπιτόσκυλο λίγα λίγα, πάρε την επίσημη περιγραφή:

Στο λόφο του Πανοράματος της Βούλας, πωλείται, πολυτελής μονοκατοικία με μαγευτική θέα βουνού και θάλασσας. Η οικία αυτή είναι κατασκευασμένη με τα καλύτερα υλικά της αγοράς (δομικά και επενδυτικά) και φέρει ιταλικά επώνυμα έπιπλα.
Ολοκληρώθηκε το 2006 και συγκεντρώνει όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά τελευταίας τεχνολογίας που απαιτεί ένα υπερπολυτελές σπίτι: τηλεφωνικό κέντρο, σύστημα συναγερμού και δίκτυο υπολογιστών κορυφαίας ποιότητας, ενδοδαπέδια θέρμανση με θερμοστάτες σε κάθε όροφο, κεντρικός κλιματισμός για ψύξη/θέρμανση με ανεξάρτητα χειριστήρια σε κάθε χώρο, Dolby surround home cinema στο σαλόνι(καθιστικό), στο playroom και στο master υπνοδωμάτιο, εντοιχισμένα ηχεία οροφής υψηλής απόδοσης σε σαλόνι, καθιστικό, κουζίνα, υπνοδωμάτια και μπάνια, δορυφορική εγκατάσταση σε κάθε δωμάτιο, κεντρικό σύστημα καθαρισμού, αυτοκαθαριζόμενα τζάμια της Pilkington σε όλα τα σημεία χωρις εύκολη πρόσβαση, θερμαινόμενη πισίνα με επένδυση φυσικού βοτσάλου, εξωτερικό τζακούζι 6 θέσεων,  πολλά εξτρά στην κουζίνα όπως σκουπιδοφάγος, βρύση στιγμιαίου βραστού νερού, τροφαποθήκη κ.α.
Το σαλόνι στολίζει ένα μίνιμαλ τζάκι και ένας καταράκτης ανακυκλούμενου νερού με δύο πηγές φωτισμού, οι ψευδοροφές σε όλους τους κυρίως χώρους (καθώς και στα υπνοδωμάτια) διαθέτουν κρυφό φωτισμό ενώ το σαλόνι, το καθιστικό και τα 2 μάστερ μπάνια έχουν και φωτισμό κάτω από τα έπιπλα. Η μονοκατοικία πωλείται μη επιπλωμένη, ή επιπλωμένη  ως έχει στις φωτογραφίες, συμπεριλαμβανομένων όλων των φωτιστικών (και του πολυέλαιου), των τηλεοράσεων (3 LCD’s, 1 plasma και 2 συμβατικές), των ηχητικών συστημάτων και των εγκαταστάσεων home cinema.

Τα πάντα μοιάζουν γυαλιστερά και καλοφωτισμένα -και σίγουρα η σπιτοσκύλα θα μεγαλουργούσε σ’ αυτή την κουζίνα.

Μια κρεβατοκάμαρα

Το ένα μάστερ μπέντρουμ έχει το κρεβάτι τοποθετημένο λίγο αλλόκοτα, με το κεφάλι μέσα στη μέση. Το σπιτόσκυλο προτιμά να κοιμάται με το προσκεφάλι του σ’ έναν τοίχο, δεν ξέρει τι παραξενιά είναι αυτή, αλλά αλλιώς ζαλίζεται.

Το μάστερ μπάθρουμ θα μπορούσε να έχει μια τυπική καμπίνα για ντους, αλλά όχι, να ένα ψηφιδωτό κουβούκλιο με μια τρούπα και βοτσαλάκια. Κιτς ή μεγαλειώδες;

Αυτοί οι κρυφοί φωτισμοί δίνουν ατμόσφαιρα αλλά δεν βοηθάνε καθόλου άμα θες να σπάσεις το σπυράκι. Ο περιφερειακός φωτισμός στον καθρέφτη, όμως, είναι θαυμάσιος.

Κι εκεί που νόμιζες ότι είσαι σε ένα σπίτι στο Λος Άντζελες, κοιτάς απ’ έξω να δεις τη θέα και να: Φαλακροί λόφοι με ψευτοχλιδοσαβουροπολυκατοικίες, και ανάμεσα σε σένα και τη θάλασσα, τσιμέντο και κακό γούστο. Στην Ελλάδα είσαι.

Λοιπόν, δες ακόμα περισσότερες φωτογραφίες στο γκάλερι παρακάτω και αποφάνσου: Τα αξίζει τα δύο-εννιακόσα;

UPDATE: Η τιμή έπεσε στα 2.400.000. Καταραμένη ύφεση!

Αυτή η απίθανη σπιταρόνα λέγεται La Barranca, ανήκει (ανήκε;) στον Γουόρεν Άβις (αυτουνού με τις ενοικιάσεις αυτοκινήτων) και βρίσκεται στην Λας Μπρίσας, μια περιοχή πολύ χλιδάτη στο Ακαπούλκο του Μεξικού. Η φωτογραφία τραβήχτηκε το 1978 και το σπιτόσκυλο τη βρήκε σε ένα καταπληκτικό βιβλίο, το Poolside with Slim Aarons, το οποίο είναι γεμάτο φωτογραφίες κοσμικών τύπων από τα 60s και τα 70s στα σπίτια τους, γύρω απ’ τις πισίνες τους. Το σπιτόσκυλο έχει αλλεργία στους κοσμικούς τζιτζιφιόγκους που ζουν για να βγουν φωτογραφία και έχουν λεφτά για τα οποία δεν δούλεψαν και όλους αυτούς, αλλά αυτό το βιβλίο το απήλαυσε τα μάλλα, καθώς έχει φωτογραφίες θαυμάσιες από σπίτια εντυπωσιακά. Μόνη ελληνική: Από ένα διαμέρισμα κάποιου Κανελλόπουλου, πιθανότατα στο Κολωνάκι. Κάτι 60s κυριούλες κάθονται γύρω από μια μικρή πισίνα, με την Ακρόπολη στο φόντο. Δεν λέει πολλά πράγματα.

Θυμήσου πισίνες:
Οι φυσικές πισίνες-λίμνες
Η μεγαλύτερη πισίνα του κόσμου
Ακόμα περισσότερες πισίνες

Θυμήσου beach houses:
Στην όχθη ποταμού στην Αυστραλία
Ένα ελληνικό παραλιόσπιτο
Το παραλιόσπιτο του Λεονάρντο Ντι Κάπριο
Ένα ψιλο-άθλιο παραλιόσπιτο στο Μαλιμπού
Ένα τετραπλό παραλιόσπιτο στο Μαλιμπού
Το τέλειο παραλιόσπιτο του Μαλιμπού
Παραλιόσπιτα  στο Καβούρι

Ετούτο εδώ το αληθινό σπίτι πλησιάζει περισσότερο προς την κατηγορία «σκυλοσπιταρόνες«, αλλά τέλος, πάντων, σχετικά είναι αυτά τα πράγματα. Ο καλλιτέχνης Γιάννης Τσιγγένης (δες έργα του εδώ) έστειλε στο σπιτόσκυλο φωτογραφίες από το ολοκαίνουριο τσαρδί του στο Ηράκλειο τσι Κρήτης. Μπορείς να μπεις παραμέσα για να τσις δεις. Με τον απαραίτητο σχολιασμό, βεβαίως βεβαίως.

Λοιπόν, όπως είδες και στην παραπάνω εξωτερική φωτό και όπως έκρινες από τις καθαρές γραμμές, τα κουφώματα και τα σποτάκια, αυτό  είναι ένα ακριβό σπίτι. Έχει ακριβά υλικά, πολυτελή και εξεπιτούτου βαλμένα, είναι χλιδάτο και με μεράκι φτιαγμένο, καμία αμφιβολία περί τούτου. Για να δούμε:

Αυτό είναι το μπαλκόνι, το σπιτόσκυλο σε πάει λάου λάου, και είναι μια χαρά μπαλκόνι, με (πτυσσόμενο;) στέγαστρο αποπάνω, ωραίο τραπέζι, φωτάκια, κεράκια, μια χαρά. Από τη μεγάλη μπαλκονόπορτα βλέπεις το  φωτισμένο εσωτερικό και το μάτι σου κατευθείαν  σ’ ένα μέρος πέφτει: Τι είναι αυτό το μπλε γύρω απ’ το τζάκι;

Ω ναι, είναι ένας περίεργος φωτισμός πάνω απ’ το τζάκι, μπλε παρακαλώ, που κάνει το έργο τέχνης που βρίσκεται εκεί να μοιάζει με τζουκ μποξ ενώ παράλληλα παραπέμπει στα φωτάκια που βάζουν νεαροί από τα Δυτικά Προάστια κάτω από τα αυτοκίνητά τους. Είναι ίσως το μόνο κακό λογάκι που θα πει το σπιτόσκυλο γι’ αυτό το σπίτι, ούτε τα μαξιλάρια από ζέβρα δεν θα ψέξει, αλλά αυτό το μπλε βγάζει μάτι. Κατά τα άλλα κοίτα: Παντού τέχνη (και γλυπτά του καλλιτέχνη), ένα φανταστικό coffee table, μια μεγάλη τηλεόραση και -πρόσεξε μεράκι- ένα λάπτοπ συνδεδεμένο μαζί της, πιθανότατα για να βλέπεις κατεβασμένες τηλεοπτικές σειρές. Και τα παράθυρα δίπλα απ’ το τζάκι δεν είναι καθόλου άσχημα, mind you.

Εδώ μια μεγαλύτερη άποψη του λίβινγκ ρουμ που δειχνει ακόμα καλύτερα το πόσο πολυτελές είναι το σπίτι. Το σπιτόσκυλο είναι επιφυλακτικό με τους κρυφούς φωτισμούς, είναι σχεδόν σίγουρο ότι σε πέντε χρόνια θα θεωρούνται ντεμοντέ, αλλά πάντως  εδώ μια χαρά ατμόσφαιρα φτιάχνουν. Δεν του αρέσει πολύ η πέτρα στον τοίχο (θα την προτιμούσε πιο ανοιχτόχρωμη, όπως θα προτιμούσε και ξύλο στο πάτωμα, γούστα είναι αυτά), αλλά του αρέσουν πολύ οι προθήκες στον πέτρινο τοίχο, τα καταπληκτικά φωτιστικά και, κυρίως, το γλυπτό του καλλιτέχνη. Δες τη φωτογραφία και φαντάσου τη χωρίς το γλυπτό -το δωμάτιο θα ήταν κατά 45% λιγότερο χλιδάτο, και 60% λιγότερο ενδιαφέρον. Το σπιτόσκυλο υποσχέθηκε να μην μιλήσει για τις ζεβροπινελιές ολ αράουντ, ενώ είναι σίγουρο ότι κάποια πιο ενδιαφέρουσα χρήση θα μπορούσε να βρεθεί για το χώρο με το κόκκινο σαλόνι (ένα study; πόσα σαλόνια χρειάζεται ένα λίβινγκ ρουμ;)

Νάτο πάλι απ’ έξω, φωτισμένο καλά καλά. Είναι προφανές πως πρόκειται για ένα flamboyant σπίτι, μικρό, αλλά γεμάτο πινελιές διαλεγμένες επίτηδες, που μπορεί να σου ξυνίζουν ή να σου προκαλούν το κλασσικό «εγώ θα το ‘φτιαχνα καλύτερα», μέχρι τουλάχιστον να συνειδητοποιήσεις ότι δεν υπάρχει «καλύτερα», υπάρχει «όπως θέλω», και έτσι το αποδέχεσαι αμάσητο και καταναλώνεις το χρόνο  σου πιο δημιουργικά, παίρνοντας όλες τις ιδέες που μπορείς να πάρεις. Δόξα το θεώ, ετούτο το σπίτι έχει κάποιες. Και να και το μεγαλύτερο προσόν του, μετά τα φωτιστικά:

Το σπιτόσκυλο λέει μπράβο στον καλλιτέχνη (παρεμπιπτόντως, η δουλειά του έχει ενδιαφέρον) και του εύχεται να απολαύσει το σπίτι που με τόσο κόπο και μεράκι έφτιαξε όσο πάει, να το ξεζουμίσει, να το χαρεί μέχρι να λιώσουν τα μπετά.

Εσύ πες τη γνώμη σου στα σχόλια και θυμήσου άλλα αληθινά σπίτια: Στο Μιλάνο, στις Σέρρες, στη Ρόδο, στη Μαδρίτη, στο Νιου Τζέρσεϊ, στο Μπρούκλιν, στο Μπουένος Άιρες, στο Παρίσι, στη Λιλ, πάλι στις Σέρρες, πάλι στο Μπρούκλιν, στο Χέλσινγκμποργκ, στο Βανκούβερ, στη Χάγη, στο Φάληρο, στο Μανχάταν και πάλι στο Παρίσι.

Το σπιτόσκυλο σου ‘χει ξαναγράψει για τις περιπέτειες του θρυλικού ξενοδοχείου της Νέας Υόρκης, που το αγόρασε ένας Ισραηλινός επιχειρηματίας για να του βάλει και πολυτελή διαμερίσματα, και όλα πήγαν κατά διαόλου. Τα εξηγεί αναλυτικά η Εβγενία Περέτζ στο Vanity Fair που κυκλοφορεί. Είναι μια τρομερή ιστορία ενός real estate εφιάλτη (συμμετέχει και το αρχιτεκτονικό γραφείο του διεθνούς Κώστα Κανδύλη).

Θυμήσου: Το εσωτερικό ενός διαμερίσματος του Plaza.

Άιντε.

Τις προάλλες το σπιτόσκυλο σου ‘γραψε για τα σπίτια που χτίζει στη Νέα Ορλεάνη ο Μπραντ Πιτ και, πριν περάσουν τρεις μέρες, ο αναγνώστης Στάθης που είχε πάει στην πόλη πρόσφατα, έστειλε φωτογραφίες. Είναι αυτές που βλέπεις, από ένα από τα πρωτα σπίτια που έχτισε η οργάνωση του πεντάμορφου σταρ.