Γιατί να θέλει κάποιος να στήσει τη μεγαλύτερη σκηνή του κόσμου; Γιατί μπορεί. Και το Καζαχστάν, η γιγάντια και αλλόκοτη χώρα της Ανατολής, η πατρίδα του Μπόρατ και του κοσμοδρομίου Μπαϊκονούρ, μπορεί και τη στήνει. Και είναι μεγάλη. Και δεν είναι ακριβώς σκηνή.
A 492-foot (150-meter) tripod mast weighing 2,000 tons (pictured above) stands at the center of the Khan Shatyr, supporting a vast web of steel cable nets and three layers of transparent plastic, which allow daylight in while retaining heat.
Construction required 650 professional mountain climbers and had to be carefully timed to avoid work during the region’s harsh winters, when temperatures can dip to below -40 degrees Fahrenheit (-40 degrees Celsius).
Κοίτα να δεις: Στις Αμερικές, στα Μανχάτια, κουβεντιάζεται το θέμα τούτο το φλέγον: Μια εταιρία θέλει να χτίσει έναν ουρανοξύστη εξαιρετικά ψηλό, 370 μέτρα ψηλό, στους 33 δρόμους, δίπλα στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν που παίζουνε μπάσκετ οι Knicks. Θα λέγεται 15 Penn Plaza και θα το σχεδιάζει ο Σέζαρ ο Πέλι, starchitect σωστός, αυτός που έχει φτιάξει και τους πύργους Petronas στη Μαλαισία. Το πρόβλημα: Θα είναι λιγουλάκι μόνο πιο κοντό από το Empire State Building, το οποίο έχει ύψος 381 μέτρα και το οποίο βρίσκεται μόλις 300 μέτρα μακριά. Επειδή εκεί οι τύποι δεν έχουνε ιστορία σαν εμάς και όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες για να βλέπουμε τη μπανσέληνο με στυλ αυτοί τρώγαν βελανίδια, έχουν για Παρθενώνα το Empire State Building, που ολοκληρώθηκε το 1931 που γι’ αυτούς είναι κάτι σαν μιάμιση χιλιετία πίσω. Οπότε το βλέπουν με τοτεμική ευλάβεια, και έτσι πολύς κόσμος ψηφίζει σε ψηφοφορίες ότι δεν θέλει να χτιστεί τόσο ψηλή γκουμούτσα (κι εδώ που τα λέμε, το χτίριο του Πέλι σαν αδιάφορο φαλλόμορφο κουτί στο Χονγκ Κονγκ μοιάζει) τόσο κοντά στο σύμβολο του Νεοϋορκέζικου σκάιλαϊν.
Οπότε το σπιτόσκυλο τώρα στρέφεται στον αναγνώστη του, που άλλη δουλειά δεν είχε παρά να αναρωτιέται αν πρέπει να χτιστεί άλλος ένας ουρανοξύστης στο Μανχάταν, εδώ δεν έχει να πάρει τσίχλες:
Το Newsweek έβαλε κάτι στάρκιτεκτς να σκεφτούνε πώς θα είναι το Λος Άντζελες και η Νέα Υόρκη σε είκοσι χρόνια. Κάτι ωραίες ιδέες και μαζί και κάτι παλαβομάρες, εδώ.
Τη δεκαετία του ‘70 ο στάρκιτεκτ Φρανκ Γκέρι αγόρασε ένα σπίτι στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνιας για να μένει με τη γυναίκα του και όπως αντιλαμβάνεσαι του άλλαξε τα πετρέλαια. Έχτισε ένα χαώδες κατασκεύασμα τριγύρω απ’ την υπάρχουσα δομή, το οποίο οι γείτονες εμίσησαν, αλλά οι φοιτητές μετέπειτα δεκαετιών λάτρεψαν. Διαβασε λεπτομέρειες και δες φωτογραφίες:
Ετούτο εδώ το πράγμα, το VitraHaus, είναι ένα τύποις showroom των προϊόντων της Vitra στο εργοστάσιο της εταιρίας στη Γερμανία. «Εργοστάσιο» δεν είναι σωστή λέξη, «campus» το λένε, καθώς περιλαμβάνει και χτίρια του Φρανκ του Γκέρι και του Ταντάο του Άντο, καταλαβαίνεις για τι πράγμα μιλάμε, κι αυτό εδώ δεν μπορείς να το πεις ακριβώς «showroom», καθώς το ίδιο το κτίριο είναι σόου αυτό καθαυτό. Made by Χέρτσογκ και ΝτεΜέουρον, αμ πώς.
Σήμερα το σπιτόσκυλο θα σου δείξει μια πολυκατοικία που δε μοιάζει με τις δικές μας τις μπαρουτοκαπνισμένες, μια φλοίδα από γυαλιά σα σπασμένα, μια πολυκατοικία ορόφων εικοσιτριών που λέγεται «100, 11th» και που μόλις ολοκληρώθηκε στη Νέα Υόρκη, στο Μανχάταν, στο Τσέλσι, στα νότια και στα ανατολικά, απάνω στο ποτάμι. Την έφτιαξε ο Γάλλος starchitect Ζαν Νουβέλ, θυμάσαι, ο Πριτσκερούχος, και το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της είναι η πρόσοψη, που αποτελείται από 1650 τζάμια καθένα απ’ το οποίο έχει διαφορετική κλίση από τα διπλανά. Έμπα για καταιγίδα φωτογραφιών απ’ έξω, από μέσα και απο σχέδια: [διάβασε περισσότερα →]
Μπορεί να ξέρεις ότι ο περί πολλού και χάι καιτς starchitect Φρανκ Γκέρι έχει σχεδιάσει μεταξύ άλλων ένα κτίριο του Massachusets Institute of Technology (MIT για τους φίλους) και να έχεις ζηλέψει, εσύ, που πήγες στα άθλια, ανήλιαγα, τσιμεντένια κουτιά του καταφρονεμένου Καποδιστριακού -ή άλλου ελληνικού. Ε, το σπιτόσκυλο μαθαίνει πως μόλις κατέληξε σε συμβιβασμό το πανεπιστήμιο με το γραφείο του αρχιτέκτονα. Του είχαν κάνει μήνυση από το 2007, επειδή το χτίριο είχε διαρροές, έπιανε μούχλα και δεν ήταν σωστά μονωμένο. Μήνυση. Λες κι ο Φρανκ ο Γκέρι είναι εργολάβος που σου κάνει μπαγαποντιές στα μερεμέτια.
Δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο φαινόμενο τα περίεργα και πολύ προχώ κτίρια των starchitects να έχουνε προβλήματα -βρες εσύ σπίτι του ΦουΛουΡου που να μην έχει βγάλει πεζές και καθημερινές κουλαμάρες και θα πάρεις βραβείο. Πρίτσκερ.
To φετινό «Νόμπελ της Αρχιτεκτονικής» κέρδισε ένα δίδυμο από την Ιαπωνία, η Καζούο Σετζίμα και ο Ρούγιε Νισιζάουα, που ο πολύς κόσμος δεν τους ξέρει καθόλου ως SANAA. Όπως βλέπεις από το site τους είναι οπαδοί του ακραίου μινιμαλισμού, φτιάχνουν κυρίως κτίρια που μοιάζουν με κυβάκια (αν έχουν ύψος) ή με πατημένες ντομάτες (αν έχουν φάρδος), τα οποία ομολογουμένως είναι πολύ ωραία. Το σπιτόσκυλο έχει δει από κοντά αυτό το αποπάνω, το New Museum της Νέας Υόρκης (δες το και σ’ αυτή τη λίστα), και του άρεσε, κάνει τρελό κοντράστ στα παλιές παραμελημένες πολυκατοικίες του Ιστ Βίλατζ. Παρεμπιπτόντως, εκεί αυτό τον καιρό γίνεται τρομερή έκθεση με τη συλλογή του Δάκη Ιωάννου που είναι πατριωτάκι και ένας από τους μεγαλύτερους συλλέκτες μοντέρνας τέχνης στη Γης και κιουρέητορ της έκθεσης είναι ο Τζεφ ο Κουνς. Οπότε να πας.
Το σπιτόσκυλο πολύ τα γουστάρει αυτά: Να μια μακέτα του πεντάμορφου 56 Leonard, ενός κτιρίου χλιδιαμερισμάτων που χτίζουν τώρα στη Νέα Υόρκη οι Χέρτσογκ και ΝτεΜέουρον, αυτοί οι παλαβοί στάρκιτεκτς που έχουνε φτιάξει κι αυτό κι ένα σωρό άλλα. Η μακέτα (είναι μακέτο αυτό;) που είναι αριθμημένη και σπάνια και εξκλούσιβ, στέκεται μια χαρά ως διακοσμητικό τζιτζιφρίτζιλο σε ούλτρα-χάι-τεκ ντιζαηνάτο χώρο, ή στο γραφείο του σπιτόσκυλου, μια χαρά. Επίσης συναρμολογείται: Βγάζεις τα κομμάτια και τα ξαναβάζεις, λέει, σα τζένγκα. Αλλά αν σ’ αρέσει πρέπει να βιαστείς και να πλουτίσεις: Η δημοπρασία για το μαραφέτι στο eBay τελειώνει σε λιγότερες από 17 ώρες, και το μπιντ έχει φτάσει τα 705 δολάρια την ώρα που γράφονται ετούτες οι γραμμές.
Είσαι μοδάτος και στυλάτος; Ετούτο εδώ σε ενδιαφέρει: Η αναγνώστρια Ελιάνα βρήκε το σπίτι του πρωταγωνιστή στην ταινία του Τομ Φορντ «A Single Man», το οποίο είναι του Τζον Λάουτνερ no less, και βρίσκεται στο Μπρεντγουντ της Καλιφόρνιας. Δεν είναι πολύ μεγάλο, δύο υπνοδωμάτια έχει όλα κι όλα, αλλά είναι τρε σικ, με πολλές προσεγμένες λεπτομέρειες και ωραία υλικά. Έμπα για το ντεσού.
Loading ...
