Ετούτο το ποστ έχει κάνει ήδη τη γύρα των παγκόσμιων ίντερνετς αλλά το ντεμοντέ του πράγματος ποτέ δεν εμπόδισε το σπιτόσκυλο να reποστάρει, και δη να reποστάρει ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ.

Πορνό:

Έχει και το Atlantis της Σαντορίνης!

Η σπιτοσκυλοφανγγελιοανιχνεύτρια Χριστίνα γράφει:

η φίλη μου η Χριστίνα μου έστειλε αυτό το λινκ για καλημέρα. Περαστικά μας. 

Κατάλαβες; Έχουμε περάσει πια σε κατασκοπία δευτέρου βαθμού. Σε λίγο η επικράτεια θα είναι γεμάτη με σπιτοσκυλοκατασκόπους Χριστίνες που θα βρίσκουν τις αγγελίες σας, Έλληνες κατασκευαστές/ιδιοκτήτες. Προσοχή.

Το σπίτι ετούτο ωστόσο έχει μερικές φωτογραφίες απλές, φυσιολογικές, μια με δυο τοίχους απερίγραπτους (ο ένας βιτρουβιανός, ο άλλος στο χρώμα του μπλουτζίν) και δυο που λάμπουν. Δες:

Ναι, είναι αλήθεια, δεν είναι όνειρο, οι αθρώποι έχουν βάλει φανταχτερά LED φωτάκια στο ταβάνι, για τ’ όνομα του Στιβ Τζομπς, και το ταβάνι τους είναι σαν εκείνα τα διακοσμητικά βάζα των 80s με τις οπτικές ίνες που τα άναβες και λαμπύριζαν ή άκρη τους, ή μοιάζουν ραδιενεργά:

Θυμήσου περισσότερες επικές Ελληνικές αγγελίες:

Της παναγιάς τα μάτια στην Εκάλη
Το καραόκε πάρτι 
To πιο λυπητερό σπίτι στην Αθήνα
Ακαταστασία στη Θεσσαλονίκη
Το σπίτι το γεμάτο πράγματα
Ακαταστασία, είσαι φίλη μας
Το σπίτι με το φούξια τζάκι
Το σπίτι με το δώρο στην τουαλέτα
Το σπίτι με τον κύριο με το μοβ μπουφάν
Το σπίτι με το φάντασμα 
Το σπίτι με τους κομπάρσους και τη θανατερή σκάλα
Το σπίτι του Photoshop

Εδώ βλέπεις το Άη Φώτη τον Επιληπτικό, ένα ναό στη Γκέντ (προφέρεται με φλέμμα) του Βελγίου που λαμποκοπάει φωτοβολώντας εκτυφλωτικά. Δεν είναι κανονικός ναός, απ’ ό,τι κατάλαβε το σπιτόσκυλο, για ένα φεστιβάλ τον φτιάξανε, αλλά γιατί να μην είναι; Γιατί να μη μείνει έτσι, απαστράπτων, ορατός απ’ τη σελήνη κι από τον Άλφα του Κενταύρου και απ’ τον παράδεισο τον ίδιο, ένας πυρήνας φωτός που ανεβάζει λιγουλάκι παραπάνω την εντροπία του σύμπαντος; Δες τι ωραίο πράγμα που είναι. Δες, κι ας είναι αυτό το τελευταίο πράγμα που θα δεις, καθώς θα τσουρουφλίζονται οι αμφιβληστροειδείς σου: Το φώς στην άκρη ενός τούνελ γεμάτου φώτα.

via

Ετούτο εδώ το διαμέρισμα με τα μεγάλα τα παράθυρα τα τοξωτά βρίσκεται στην Τραϊμπέκα της Νέας Υόρκης και είναι κάτι το εντυπωσιακό, με άπλα, ανοιχτωσιά, ωραία ξύλα, τεράστια κουζίνα, και τα παράθυρα, τα παράθυρα! Έμπα να δεις φωτογραφίες και ίσως και να προβληματιστείς λιγουλάκι.

Το θέμα του προβληματισμού είναι το εξής: Το οροφοδιαμέρισμα ετούτο των 300 τετραγωνικών πωλείται στην εξωφρενική τιμή των 7,6 εκατομμυρίων δολαρίων, πράγμα πέρα από κάθε φαντασία αν φανταστεί κανείς ότι μιλάμε ουσιαστικά για ένα δυάρι.

Και φαντάσου ότι έχει και κοινόχρηστα/φόρους άλλα 3500 δολάρια το μήνα. Τί να πεις.

Ασφαλώς θυμάσαι την επική έπαυλη στην Εκάλη, αυτήν που ακόμα μνημονεύεται και σιγοτραγουδιέται τα χειμωνιάτικα απογεύγματα από σπιτοσκυλοφάνς απανταχού. Η σπιτοσκυλοφάν Ευγενία εντόπισε μια τεράστια φωτογράφιση του σπιτιού (νόμισε) και την έστειλε στο σπιτόσκυλο για να τη δεις κι εσύ. Alas, όπως λέει και το site το σπίτι δεν είναι η συγκεκριμένη έπαυλις της Εκάλης, μια μια άλλη, που βρίσκεται στο Ψυχικό και ανήκει σε μια κυρία που τη λένε Πόλα Βαγιωνή Τσακίρη. Πράγμα που σημαίνει ότι πρόκειται περί διακοσμητικής τάσης, και ότι τέτοια σπίτια υπάρχουνε πολλά, υπάρχουνε παντού ανάμεσά μας. Δες:

Το συγκεκριμένο site έχει ογδονταεννιά φωτογραφίες εξαιρετικής ποιότητας τραβηγμένες από τον Κώστα Πικάδα, και μπορείς και να τις κατεβάσεις/αγοράσεις σε τεράστιο μέγεθος άμα θες για να τις κορνιζάρεις ή να τις τυπώσεις σε χαρτιά να τις δει ο κόσμος όλος. (UPDATE: Απ’ ό,τι φαίνεται το site κατέβασε τη συγκεκριμένη φωτογράφιση, και αυτή τη στιγμή δεν μπορείς να μπεις και να αγοράσεις αυτές τις φωτογραφίες, κι αυτό είναι κρίμα). Γιατί μπορεί να είναι πολύ προσεγμένες οι φωτογραφίες, αλλά η εξωφρενικότητα του ντεκόρ είναι πέρα απο κάθε φαντασία, και οι σπιτοσκυλοφάνς, μ’ όσα έχουν δει τα μάτια τους, αν μη τι άλλο έχουν φαντασία.

Το ερώτημα που τίθεται, πέρα από θέματα αισθητικής που, εντάξει, είναι και υποκειμενικά: Πώς μπορούν οι άνθρωποι να ζουν σε δωμάτια με τόση οπτική φασαρία; Πώς αντέχεις να ζεις σε περιβάλλον γεμάτο πράγματα, χρώματα και τζιριτζάτζουλες που σου τριβελίζουνε τα μάτια 24/7, και δεν τ’ αφήνουν να ησυχάσουν ούτε για μια στιγμή; Πόσα (διαρκή, έντονα) νεύρα θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι που ζουν σε τέτοια σπίτια;

Αναρωτιέται το σπιτόσκυλο, με αφέλεια.

Ετούτο εδώ το πράγμα είναι ένα κατι-σανκαράβι που το ‘χουνε απιθώσει απάνω στην ταράτσα ενός χτιρίου στις όχθες του Τάμεση, και το νοικιάζουν ως δωμάτιο ξενοδοχείου. Μοναχό του, χωρίς ξενοδοχείο τριγύρω. Είναι ένα κόνσεπτ περίεργο, το ‘χει σκαρώσει μια ομάδα ανθρώπων ανάμεσα στους οποίους βλέπεις και το συμπαθή φιλόσοφο-μπουρδολόγο Αλέν Ντε Μποτόν, ο οποίος έχει γράψει κι ένα βιβλίο για την αρχιτεκτονική. Το σπιτόσκυλο δεν καταλαβαίνει καλά την ιδέα, αφού ο Τάμεσης εκεί δίπλα είναι, γιατί δεν βάζουν το καραβάκι μέσα. Ή αν θέλουν σώνει και καλά να το βάλουν στην ταράτσα, γιατί πρέπει να είναι σα καραβάκι;

Α, τέχνη.

Τέλος πάντων, το μόνο που μπορείτε να κάνετε εσύ και το σπιτόσκυλο είναι να χαζέψετε τις φωτογραφίες, καθώς το καραβάκι είναι κλεισμένο για όλο το 2012. Ναι.

Το σπιτόσκυλο σου ‘χε ξαναδείξει ετούτην εδώ την πολυκατοικία με τα flamboyant λούκια στην πρόσοψη πριν από 3+ χρόνια, αλλά τώρα βρήκε περισσότερες φωτογραφίες, μερικές πληροφορίες και δυο βίντεα. Να:

Η πολυκατοικία βρίσκεται στη Δρέσδη της Γερμανίας και φιλοξενεί μια αίθουσα τέχνης. Τη σχεδίασε αυτή. Όταν βρέχει, τα λούκια παίζουν κάτι σα μουσικούλα. Ωραίο πράγμα, αλλά πιθανότατα δε θα ‘θελες να ζεις στη γειτονιά. Στη Δρέσδη βρέχει συχνά.

Κατά τα άλλα, το σπιτόσκυλο σου προτείνει να διαβάσεις το καταπληκτικό Slaughterhouse-5 του Κερτ Βόνεγκατ, που έχει σα θέμα του το βομβαρδισμό της Δρέσδης στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η πόλη ισοπεδώθηκε ολοκληρωτικά. Εν τω μεταξύ, δυο βίντεα:

Ο σπιτοσκυλοφάν Panagiotis έστειλε τούτο εδώ το βίντεο, το μακρόσυρτο και μυστηριώδες, που λέει την πονεμένη ιστορία ενός σπιτιού στα Τσουκαλέικα της Πάτρας.

Ό,τι να ‘ναι, που λένε.

Ετούτο εδώ το πράγμα το σχεδίασαν αυτοί και έχει όλα τα καλά (τοποθεσία, όμορφα υλικά, άπλα, πισίνα), και είναι ακριβώς ένα από αυτά τα σπίτια που δεν θα μπορούν να χτίζουν και να απολαμβάνουν οι πολίτες ετούτης εδώ της χώρας για πολλά πολλά χρόνια, έτσι που τα ‘καναν.

Το σπιτόσκυλο εκτιμάει τα ωραία υλικά και τα σεμνά χρώματα και το αίθριο και την πισινούλα και το ότι δεν είναι υπερ-τεράστιο το σπίτι, ενώ δεν του πολυαρέσει η κλίμακα του κτιρίου (πολύ ψηλό/μακρόστενο) και το λίγο αδέξιο καίτοι ευρύχωρο floorplan (του ορόφου που καταλαβαίνει, τουλάχιστον). Ωστόσο το κοιτάζει με ανώφελη νοσταλγία και πόνο.

via

Το σπιτόσκυλο σου ‘χει δείξει εκκλησίες που έχουν μετατραπεί σε σπίτια, και μιαν που έχει μετατραπεί σε κλαμπ. Αλλά αυτό δεν το ‘χεις ξαναδεί. Κάτι εντρπρενούρ Σκανδιναβοί ψάχναν μέρος να στήσουν τις σταρτάψ τους, και βρήκαν μια (Ελληνορθόδοξη!) εκκλησία άδεια από κόσμο και σε πλήρη αχρηστία και την πήραν και την έκαναν κουκλί, και τώρα έρχονται αθρώποι δημιουργικοί και φτιάχνουν πράγματα στα γκομπιούτερ τους. Διάβασε εδώ.

Θυμήσου ακόμα:
Σπιτεκκλησία στην Ουτρέχτη
Μοντερνεκκλησία στη Φινλανδία
Μπαρεκκλησία στην Αγγλία
Σπιτεκκλησία στην Αγγλία
Σπίτεκκλησία στην Ολλανδία 
Σπιτεκκλησία στην Αυστραλία