Γιατί να θέλει κάποιος να στήσει τη μεγαλύτερη σκηνή του κόσμου; Γιατί μπορεί. Και το Καζαχστάν, η γιγάντια και αλλόκοτη χώρα της Ανατολής, η πατρίδα του Μπόρατ και του κοσμοδρομίου Μπαϊκονούρ, μπορεί και τη στήνει. Και είναι μεγάλη. Και δεν είναι ακριβώς σκηνή.
A 492-foot (150-meter) tripod mast weighing 2,000 tons (pictured above) stands at the center of the Khan Shatyr, supporting a vast web of steel cable nets and three layers of transparent plastic, which allow daylight in while retaining heat.
Construction required 650 professional mountain climbers and had to be carefully timed to avoid work during the region’s harsh winters, when temperatures can dip to below -40 degrees Fahrenheit (-40 degrees Celsius).
Ήταν θέμα χρόνου: Ένας crocsοφόρος Γερμανός το τόλμησε, και το αποτέλεσμα είναι ένα αναπάντεχα λειτουργικό καρακιτσαριό. Αν δε ακολουθηθεί η συμβουλή αυτουνού που λέει να βάλουνε μια τηλεόραση κάτω απ’ το τζάμι, τότες θα μοιάζει και με αυτό. Βλασφημία!
Να μια θαυμάσια συλλογή φωτογραφιών ενός κυρίου Νικ Γκλάις, ο οποίος φωτογραφίζει το εσωτερικό ιδιωτικών αεροσκαφών ηθοποιών του Χόλιγουντ, Αφρικανών δικτατόρων και έβριθινγκ ινμπιτγουίν.
Gleis, who describes his images as “extremely security-sensitive” has photographed the private jets for heads of state of African countries, including Cameroon, and also China. However, due to the private contractual nature of his photography, he will not disclose for the exhibition which aircraft belongs to which client.
UPDATE: Βγήκε στο άψτορ (AppStore) και το απλικέισον του ΙΚΕΑ για iPhone, δωρεάν βεβαίως, το οποίο είναι ουσιαστικά το PDF που το φυλλομετράς αλλά μπορείς να κάνεις και λίγο αναζήτηση, και σου έχει την επιλογή να κατεβάσεις οποιονδήποτε κατάλογο από οποιαδήποτε χώρα, και έχει μέσα και τον Ελληνικό, αν και στις πρώτες απόπειρες του σπιτόσκυλου να τον κατεβάσει αρνιότανε να το παραδεχτεί. Τέλος πάντων, τελικά το σπιτόσκυλο τον κατέβασε (56 μεγκαμπάιτ!) και απογοητεύτηκε λιγάκι γιατί η εικόνα δεν δείχνει και πολύ sharp στην οθόνη του άηφον του τέσσαρου.
Το σπιτόσκυλο ελπίζει η έκδοση για iPad να είναι πιο κομψή και ραφινάτη, αν και δεν το βλέπει.
Ετούτο εδώ το αριστούργημα (το φτιάξαν αυτοί) ευρίσκεται σε μια μικρή χερσόνησο στο Μάουι της Χαβάης κοντά στην Σλότερχαους Μπιτς, ναι, σωστά κατάλαβες, Σφαγείο Μπιτς τη λένε, εκεί όπου κονιορτοποιούνται σέρφερζ, και αγναντίζει (sic) τον Ειρηνικό με νωχελικότητα και τρυφηλότητα. Έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά που εχτιμάει το σπιτοσκυλο (σχετικά σεμνή κλίμακα, έναν όροφο, θέα, πισίνα, παράθυρα) και κάποια που όχι και τόσο (γκαζόν) αλλά το συνολικό αποτέλεσμα, δε μπορείς να πεις, είναι «ω ρε μάνα μου». Φωτόζ:
Το μέρος είναι μια λίμνη, η Λίμνη Οζγουέγκο κοντά στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, και η λίμνη έχει ένα νησάκι, ένα μονάκριβο, εικοσιδύο στρέμματα, που συνδέεται με την ξηρά με μια πέτρινη γεφυρούλα. Και στο νησάκι υπάρχει ένα σπίτι, δύο σπίτια 1100 τετραγωνικών, και δάσος, και πισίνα, και μαρίνα, και χορτάρι, και είναι σα να ζεις σε κάστρο, και η τάφρος σου να είναι ολάκερη η λίμνη. Το σπιτόσκυλο θα μπορούσε να ζήσει για πάντα εκεί πέρα, η ίδια η ιδέα της απομόνωσης συνεπικουρούμενης απ’ την ανείπωτη πολυτέλεια του προκαλεί ρίγη συγκίνησης και οραματιζόμενό την νιώθει την έμπνευση να ξεχειλίζει το είναι του σαν εμετός, εκεί αν ζούσε το σπιτόσκυλο θα μεγαλουργούσε, το ξέρει και το νιώθει.
Αν ανήκεις στις μάζες που ετούτο το καλοκαίρι διάβασαν τα βιβλία του αδικοχαμένου Στιγκ Λάρσον, αυτά με τις περιπέτειες του δαιμόνιου ρεπόρτερ Μίκαελ Μπλόμκβιστ και της δαιμόνιας emo πιτσιρίκας Λίζμπετ, και συγκεκριμένα αν διάβασες το δεύτερο βιβλίο της σειράς, «Το Κορίτσι Που Έπαιζε Με Τη Φωτιά», θα σκόνταψες σε μια περιγράφη της εξόδου της νεαράς Λίζμπετ για ψώνια στο ΙΚΕΑ, για να εξοπλίσει το νέο της διαμέρισμα. Αν δεν έχεις διαβάσει το βιβλίο και ωστόσο κάτι σου θυμίζει το όλον, είναι γιατί το σπιτόσκυλο στο είχε ξαναπεί πέρυσι, όταν είχε διαβάσει το βιβλίο. Δέκα μήνες μετά το διάβασαν και στο Apartment Therapy και έβγαλαν μια πλήρη λίστα των πραγμάτων που αγοράζει η Λίζμπετ απ’ το ΙΚΕΑ (σύνολο κόστους κοντά 10 χιλιάδες ευρώ!) και έτσι εσύ τώρα μπορείς να φτιάξεις το σπίτι σου ακριβώς όπως η βασανισμένη κι αλαφροϊσκιωτη ηρωίδα του μακαρίτη. Το πώς θα τα τοποθετήσεις, βέβαια, είναι άλλο θέμα. Βάλτα άναρχα -μέσα θα πέσεις.
Είμαι σε αναζήτηση 2 πολυθρόνων στο στυλ της εικόνας που σου επισυνάπτω ώστε να πλαισιώσω έναν 3θέσιο καναπέ που αγόρασα πρόσφατα.Δυστυχώς στο μαγαζί που βρήκα την συγκεκριμένη πολυθρόνα η τιμή ήταν εξωφρενική οπότε αν μπορούσες να με βοηθήσεις στην αναζήτηση μου θα το εκτιμούσα απεριόριστα!
Για πες, άλλε αναγνώστη, την έχει πάρει πουθενά το μάτι σου με τιμή μη-εξωφρενική;
Μετακόμισα μόλις σε ένα μικρό (ευτυχώς όχι ανήλιαγο) ισόγειο στους Αμπελόκηπους. Είμαι ακόμη στα σκαριά από πλευράς διακόσμησης, οπότε και το παλεύω ακόμα…Λοιπόν άκου, έχω μια κουφή ιδέα και μια ερώτηση: ΤΕΧΝΗΤΟ ΓΚΑΖΟΝ. ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ.
…Ναι είναι λίγο σουρεάλ αλλά μου αρέσει σαν ιδέα…Απλώς δεν ξέρω αν βολεύει λόγω υγρασίας κλπ κλπ. Έχεις καμιά ένσταση επί του θέματος; Εσύ που ξέρεις τα πολλά κι ο νους σου κατεβάζει; Συμφωνείς, διαφωνείς; Περιμένω με ανυπομονησία την απάντησή σου, ω ναι.
Το σπιτόσκυλο έχει ακούσει πολλά και έχει δει ακόμα περισσότερα (τεχνητό γκαζόν στο παιδικό δωμάτιο, ας πούμε), αλλά διατηρεί τις επιφυλάξεις του για το μπάνιο. Το μπάνιο, αναγνώστρια Αγγελική, θυμίζει το σπιτόσκυλο, είναι το μέρος όπου τα ζουμιά τρέχουν και οι πιτσιλιές πιτσιλάνε και υλικά υγρά και στερεά και παχύρρευστα εκκενώνονται και αποχωρούν απ’ το σπίτι, χόουπφουλι για πάντα. Το τεχνητό γκαζόν είναι μια πλαστική επιφάνεια γεμάτη κρυψώνες για βρωμίτσες που καθαρίζεται like a bitch (δηλαδή δύσκολα).
Από την άλλη, μερικοί άνθρωποι αρέσκονται να κάνουν την ανάγκη τους στη φύση, και πολλοί από αυτούς είναι λάτρεις του κάμπινγκ. Σ’ αυτή την περίπτωση, το γκαζόν, έστω και ψεύτικο, μπορεί να πυροδοτήσει την ψευδαίσθηση.
