Το σπιτόσκυλο

Να ένα εντυπωσιακό χλιδόσπιτο καταμεσής ζούγκλας της Κόστα Ρίκας γεμάτης με φίδια, με συγκλονιστική θέα, απίστευτη κρεβατοκάμαρα και έπιπλα διαλεγμένα ειδικά για να είναι ασορτί με τα λουλούδια (!) και ένα καρπούζι (!!!). Όχι, δες:

[διάβασε περισσότερα →]

Τώρα που οι μέρες μικραίνουν, η δροσούλα πέφτει και οι κουβέρτες οι πικέ ξαναβγαίνουνε απ’ τις ντουλάπες, τώρα είναι ο καιρός που η θέρμανση της πισίνας γίνεται μια ζωτική και πιεστική ανάγκη για χιλιάδες οικογένειες Ελλήνων. Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο μεταίχμιο: Δεν είναι πια αρκετά ζεστά για να αφήσεις την πισίνα έτσι, και δεν κάνει αρκετό κρύο για να την αδειάσεις, να την ξεχάσεις, να μαζευτείς στο τζάκι. Τη θες για να πλατσουράς, αλλά τη θες και ζεστή.

Μη φοβάσαι.

Υπάρχει λύση.

Αυτοί εδώ φτιάχνουνε ετούτα τα κυκλικά καλύμματα που επιπλέουν στην επιφάνεια της πισίνας και δεν αφήνουν τη θερμότητα που το νερό εμάζεψε τη μέρα να φύγει τη νύχτα, και το πρωί να είναι πάλι μπούζι. Την παγιδεύει, αφήνοντας παράλληλα και μερικά κενά για να αναπνέει το νερό και να μη μαζέψει μπλιάχ μικροοργανισμούς. Το πρωί τα μαζεύεις και βουτάς -το βραδάκι τα ξαναρίχνεις, κι έτσι γλιτώνεις πετρέλαιο και η ζωή περνά όμορφα και ξέγνοιαστα, όπως σου αξίζει.

ΕΞΤΡΑ ΜΠΟΝΟΥΣ: Αν τα παραγγείλεις και σε κατάλληλο χρώμα, ενδέχεται να μπερδέψουν και τους δορυφόρους του Google, απαλλάσσοντάς σε από το βραχνά της φορολογίας και της διαπόμπευσης! DOUBLE WIN!

via

Να ένα slideshow με πισίνες σε διαμερίσματα και townhouses του Μανχάταν, γιατί έτσι, γιατί μπορεί έξω να έχει κρίση αλλά τα όνειρα κανείς δεν μπορεί να μας τα κλέψει, εκτός από το Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

[διάβασε περισσότερα →]

Ετούτο εδώ το αριστούργημα (το φτιάξαν αυτοί) ευρίσκεται σε μια μικρή χερσόνησο στο Μάουι της Χαβάης κοντά στην Σλότερχαους Μπιτς, ναι, σωστά κατάλαβες, Σφαγείο Μπιτς τη λένε, εκεί όπου κονιορτοποιούνται σέρφερζ, και αγναντίζει (sic) τον Ειρηνικό με νωχελικότητα και τρυφηλότητα. Έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά που εχτιμάει το σπιτοσκυλο (σχετικά σεμνή κλίμακα, έναν όροφο, θέα, πισίνα, παράθυρα) και κάποια που όχι και τόσο (γκαζόν) αλλά το συνολικό αποτέλεσμα, δε μπορείς να πεις, είναι «ω ρε μάνα μου». Φωτόζ:

[διάβασε περισσότερα →]

Το μέρος είναι μια λίμνη, η Λίμνη Οζγουέγκο κοντά στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, και η λίμνη έχει ένα νησάκι, ένα μονάκριβο, εικοσιδύο στρέμματα, που συνδέεται με την ξηρά με μια πέτρινη γεφυρούλα. Και στο νησάκι υπάρχει ένα σπίτι, δύο σπίτια 1100 τετραγωνικών, και δάσος, και πισίνα, και μαρίνα, και χορτάρι, και είναι σα να ζεις σε κάστρο, και η τάφρος σου να είναι ολάκερη η λίμνη. Το σπιτόσκυλο θα μπορούσε να ζήσει για πάντα εκεί πέρα, η ίδια η ιδέα της απομόνωσης συνεπικουρούμενης απ’ την ανείπωτη πολυτέλεια του προκαλεί ρίγη συγκίνησης και οραματιζόμενό την νιώθει την έμπνευση να ξεχειλίζει το είναι του σαν εμετός, εκεί αν ζούσε το σπιτόσκυλο θα μεγαλουργούσε, το ξέρει και το νιώθει.

Μπες να δεις φωτογραφίες να σου φύγει το κλαπέτο.

[διάβασε περισσότερα →]

Κοίτα πράμα, κοίτα. Είναι τόσο επικό κι ανείπωτο που έχει όνομα: Abbot Penthouse. «Που μένεις;». «Στο Abbot Penthouse». «Oh dear». «Fo sho». Είναι όπως λέει τ’ όνομά του το ρετιρέ ενός χτιρίου πολύ λουξ που λέγεται Abbot House στους Γουόρικ Γκάρντενς του Λονδίνου. Έμπα για φωτογραφίες, πληροφορίες, και ακατάσχετη σιελόρροια εντός:

[διάβασε περισσότερα →]

Αυτή εδώ είναι πιθανότατα η πιο μπρέθτεϊκινγκ φωτογραφία που σου ‘χει δείξει το σπιτόσκυλο ποτέ, σχεδόν σίγουρο. Κοίτα: Ετούτο το σπίτι βρίσκεται στην κορυφή ενός βράχου, οποίος περιτριγυρίζεται από άμμο ή από θάλασσα, ανάλογα με την παλίρροια. Συνδέεται με την ξηρά με μια εναέρια γέφυρα (ιδιωτική -δεν περνάν περαστικοί από εκεί). Δεν είναι απλά ιδιαίτερο, είναι μαγικό, προσεγγίζει το όνειρο του σπιτόσκυλου, ένα σπίτι αποκλεισμένο από τον κόσμο και το σύμπαν με όρια φυσικά, γεωλογικά. Και επίσης είναι σε ένα μέρος μουντό με μια θάλασσα μανιασμένη κι άγρια και ένα τοπίο σκληρό, και το σπιτόσκυλο φαντάζεται να αράζει σε μια Eames δίπλα στις τζαμαρίες καθώς έξω βρέχει και η θάλασσα μοιάζει γκρίζα σα θυμωμένο μολύβι και το τζάκι κάνει τσίκι τσίκι και οι μυρωδιές των λιχουδιών της σπιτοσκύλας δραπετεύουνε δειλά απ’ την κουζίνα, και να γράφει.

Ναι.

Φωτογραφίες απ’ το γιαγιαδίστικο εσωτερικό, εντός.

[διάβασε περισσότερα →]

Λοιπόν κοίτα να δεις, μόλις το σπιτόσκυλο το είδε αυτό το πράγμα είπε όπα, εδώ είμαστε,  ω ρε μάνα μου τζουμ τριαλαρό, εκεί θα πάμε όταν βγάλουμε τα εκατομμύρια από τις γκούγκλ ατζ, αυτό είναι, τυλίχτε το, θα το πάρω. Μετά είδε τις λεπτομέρειες και του μπήκανε κάτι ψύλλοι στ’ αυτιά, αλλά ήταν ψύλλοι μικροί, ήταν μη-ψύλλοι, ίσα ίσα ήταν ψύλλοι καλοί, συμβιωτικοί. Δεν είχε πρόβλημα να περάσει τη ζωή του μ’ αυτούς μέσα στ’ αυτιά. Κανένα πρόβλημα. Όταν έχεις τέτοια θέα, τι να σου πουν οι ψύλλοι.

Έμπα για φωτογραφίες, κάτοψη, λεπτομέρειες.

[διάβασε περισσότερα →]

Κοίτα τώρα αυτό το πράγμα: Βρίσκεται σε ένα πολύ κεκλιμμένο οικόπεδο, πράγμα που δεν φαίνεται καθόλου αν δεις από κοντά το σπίτι, πράγμα που σημαίνει ότι έχει παίξει πολύ σκάψιμο/μπάζωμα. Βρίσκεται στο ήσυχο και πράσινο προάστιο του Διονύσου, και το έχουν φτιάξει αυτοί. Και το ερώτημα που τίθεται είναι: Εντυπωσιακό ή σαν κτίριο γραφείων; Πολυτελές ή ψυχρό; Δες ένα τσουβάλι φωτογραφίες κι αποφάσισε.

[διάβασε περισσότερα →]

Ετούτη εδώ η πισίνα που βλέπεις δε χρειάζεται σκάψιμο. Τέσσερα σκαλάκια, λίγο χωματάκι, να και το εφέ με το γυαλί και ορίστε: Έτοιμη σε dt.

Και η τριγύρω σκυλοσπιταρόνα ενδιαφέρουσα, non;

[διάβασε περισσότερα →]